Dit is een van de eerste leesexemplaren die ik bij Boekhandel Maximus meenam naar huis om te lezen. Ik koos het boek (natuurlijk) vanwege het omslag met de Hokusai golf. Maar was verder ook al nieuwsgierig omdat een oud-collega er iets over had gezegd ergens. Dus toen ik dat leesexemplaar binnen zag komen, pikte ik het meteen mee.
Het verhaal
Op een ijskoude dag in zijn eerste jaar op Harvard stapt Sam Masur uit de metro en ziet Sadie Green. Hij roept haar naam. Even doet ze alsof ze hem niet hoort maar dan draait ze zich om. Het is het begin van een legendarische samenwerking. Sam en Sadie zijn nog geen vijfentwintig, ze zijn briljant, succesvol en beroemd vanwege hun gamedesigns. Maar dit zal ze niet beschermen tegen hun ambities of tegen de liefde.
![]() |
Foto: Hans Canosa |
De schrijver
Gabrielle Zevin is prijswinnend auteur en heeft verschillende romans en YA-boeken op haar naam staan. Haar werk is in 39 talen vertaald. Ze woont in Los Angeles.
Mening
Lees
dit boek! Je wordt er blij van, ook al is het soms zo verdrietig, het is echt
prachtig! De beroemde golf speelt een rol in het boek, niet de hoofdrol, maar
het komt terug. Net als Shakespeare steeds terug komt, en niet alleen in de titel. Het boek is net zo sprankelend als het omslag doet vermoeden. Kleurrijk, afwisselend, vrolijk, met af en toe een golf.
Je stapt in de wereld van Sam en Sadie en wilt die meteen niet meer verlaten. Je groeit en leeft met ze mee, leert over hun achtergrond en wilt het soms wel uitschreeuwen dat ze naar elkaar toe moeten gaan. Ik mis ze gewoon een beetje nu ik het boek uit heb. 'Morgen en morgen en morgen is een opwindende en duizelingwekkende roman over vriendschap, beperking, creativiteit, en boven alles over onze behoefte aan verbinding: lief te hebben en geliefd te worden. Ja, dit is een liefdesverhaal, maar een zoals je nooit eerder hebt gelezen.' aldus de uitgever, en beter kan ik het eigenlijk niet zeggen.
Dit
staat op de website van de uitgever:
“”Morgen
en morgen en morgen is een opwindende en duizelingwekkende roman over
vriendschap, beperking, creativiteit, en boven alles over onze behoefte aan
verbinding: lief te hebben en geliefd te worden. Ja, dit is een liefdesverhaal,
maar een zoals je nooit eerder hebt gelezen.”
‘Speels,
sprankelend en met veel liefdevolle aandacht in elkaar gezet.’ De Volkskrant
‘Even
originele als meeslepende roman. Zevin schrijft zo aanstekelijk over de
game-industrie, dat je er zelfs ademloos over leest als je sinds Pacman geen
joystick meer hebt aangeraakt.’ Het Parool
‘Prachtig
verhaal, origineel geschreven en maar moeilijk weg te leggen.’ Elegance
‘Schitterend.
Zevin heeft het boek geschreven waarvoor ze is geboren. Dit boek zal iedereen
voor zich winnen die nog nooit een videogame heeft gespeeld, en zal een instant
cult status krijgen bij degenen die dat wel hebben gedaan.’ Kirkus, starred
‘Een duizelingwekkende, epische roman over vriendschap.’ Publisher’s Weekly, starred.”
Het klopt dus echt allemaal. Net als de quotes op het boek zelf (eerste druk nog van de buitenlandse pers). Het boek is een mooi verhaal, zelfs als je geen games speelt. De vriendschap tussen Sam en Sadie is geweldig, hartverscheurend en mooi. Je wilt het ook echt niet wegleggen als je het leest.
En hoewel het boek over gamedesigners gaat, is het helemaal niet erg om niet te gamen. Ook de historische games die voorbij komen hoef je niet te kennen. Je kent de meeste van naam. Tenminste, als je rond 1974 geboren bent, zoals de hoofdpersonen. Dat maakt het denk ik zo herkenbaar. Meteen in het begin al, met ‘the magic eye’. Ik herinner me nog hoe populair die dingen waren (dat je diepte kon zien in platen). En de vriendschap is echt geweldig beschreven. Hoe graag ze willen, hoe moeilijk het soms is.
Echt, een feest dit boek. (En ik ga eens zoeken naar andere boeken van haar.)
Boekinformatie
Titel:
Morgen en morgen en morgen
Auteur:
Gabrielle Zevin
Oorspronkelijke
titel: Tomorrow, and Tomorrow, and Tomorrow
Vertaler:
Gerda Baardman
ISBN:
9789046829202
Uitgever:
Nieuw Amsterdam
Verschijningsdatum:
17 januari 2023
Aantal
pagina’s: 416
Geen opmerkingen:
Een reactie posten