dinsdag 29 december 2020

2020 in boeken

Ook dit jaar was weer een fijn boekenjaar! Ik las (tot het moment van schrijven) dit jaar 79 boeken en denk er nog eentje aan toe te kunnen voegen. Daarmee haalde ik ruim mijn jaarlijkse doelstelling van 1 boek per week plus 2 extra, want in de vakantie lees ik meer, dus twee extra.

Ik las mee voor de hebban thrillerprijs, de hebban debuutprijs, een paar leesclubs op hebban (met wisselend succes) en won hier en daar wat boeken bij prijsvragen. Daardoor las ik ook wat boeken die niet helemaal mijn ding waren, maar dat maakt het wel leuk. Ook sommige leesexemplaren die ik meenam uit de winkels waren niet helemaal mijn ding, maar goed om ook eens iets meer fantasy-achtige dingen te lezen. Al bevestig ik daarmee alleen maar dat het echt niet mijn genre is.

Mijn boek van het jaar in Rodham van Curtis Sittenfeld. Daarnaast krijgen een paar boeken een eervolle vermelding, omdat ik daar ook erg van genoten heb. Ach, zal ik een top 5 maken? Dat vind ik zo moeilijk, omdat het vergelijken van boeken zo lastig is. Maar goed, dit is mijn top 5 van 2020:

  1. Rodham - Curtis Sittenfeld (Lees hier mijn stukje over dit boek.)
  2. Verloren grond - Murat Isik (Lees hier mijn stukje over dit boek.)
  3. Goede buren - Mattias Edvardsson (Lees hier mijn stukje over dit boek.)
  4. Het meisje in de witte kimono - Anna John (Lees hier mijn stukje over dit boek.)
  5. Ons kasteel aan zee - Lucy Strange (Lees hier mijn stukje over dit boek.)

Er waren natuurlijk ook boeken die een beetje tegenvielen. Zoals De stagiair van Helen Monks Takhar en Tarifa van Kiki van Dijk. Van beide boeken had ik iets anders verwacht.

Het goede nieuws is dat ook dit jaar mijn contract in de boekhandel verlengd is. Nog een jaar erbij als oproepkracht! Hopelijk mogen de winkels weer snel open. Want dat is wel raar hoor, werken in Corona-tijd. Dat zal voor iedereen wel zijn, maar voor mij was het na de eerste lockdown vooral met een heel andere instelling werken: houden mensen afstand, nemen ze een mandje, houden mensen afstand, sta ik achter mijn kuchscherm, houden mensen afstand, heb ik mijn handen schoongemaakt na het aannemen van genoeg geld, houden mensen eigenlijk wel afstand?! En het enorme werk dat er komt kijken bij het schoonmaken van mandjes... maar toen dat eenmaal een beetje liep, ging het weer over boeken. En dat was fijn.

Inmiddels zitten we al een paar weken in de harde lockdown, en hoe essentieel boeken ook voor mij zijn.... dat zijn ze niet voor de overheid. Dus zijn onze winkels nu dicht. En bezorgen wij aan huis. Een leuke uitdaging en ik vind het echt een super service. Mensen zijn erg enthousiast en hopelijk blijft het lokale kopen een vast iets na alle coronaperikelen.

Het allertofste bam dit boekenjaar was toch echt dat ik met een vriendin mee mocht naar het Boekenbal! HET BOEKENBAL!!!! Dat was een paar dagen voor de intelligente lockdown in ging, dus ik ben dankbaar dat ik daar bij mocht zijn. Wat was dat een bijzondere belevenis.

En 2021? De plannen zijn weer gewoon een boek per week en twee extra, dus 54. Ik kijk uit naar de nieuwe boeken van Kim Moelands en Jens Vern. Hopelijk komt er ook een nieuwe Esther Verhoef (daar is ze mee bezig, maar nog geen publicatiedatum bekend) en vorige week las ik dat er een nieuwe Jessica Durlacher komt! Maar waar ik het meest naar uitkijk: Het woud van wol en staal verschijnt eindelijk in januari! Dat wordt mijn boek van het jaar! Dat weet ik bijna zeker. Ik las het namelijk al in mei, als voorpublicatie, en toen werd de datum steeds verschoven. Ik ga het in januari nog een keer lezen, kijken of het dan nog steeds zo geweldig is.

Voor nu ga ik nog even verder in mijn laatste boek van 2020, Het huis met de kersenbloesem. Weer een aziatisch boek, al is het dit keer niet Japans maar Koreaans. 

Als laatste nog een oproep: koop lokaal! Kies een boekhandel bij je in de buurt en bestel via hun website. Weet je niet welke boekhandel je moet kiezen? Kies dan de mijne! Www.dekler.nl (ja sorry, maar dat wordt erg gewaardeerd)

 

 

vrijdag 11 december 2020

Eindejaarsleesdoelen

Vorig jaar had ik de laatste week nog doelen gesteld om te gaan waarmaken in 2019. Nu heb ik dat al eerder gedaan. Ik heb een paar weken geleden (ergens in oktober) een heuse leeslijst gemaakt van boeken die ik dit jaar nog zou willen lezen. Gewoon, als overzichtje voor mezelf. Dat kwam eigenlijk door de foto die ik voor de boekhandel maakte voor Twitter toen de nieuwe lockdown werd aangekondigd. Ik pakte daarvoor de boeken die die dag, en een paar dagen eerder, nieuw waren binnengekomen in de winkel. Met als tekst dat ik de komende tijd wel door zou komen.





Maar die boeken van de foto, dat is niet allemaal wat ik zelf wil lezen... Dus bedacht ik dat ik dat maar eens op moest schrijven. Er staan trouwens wel 4 boeken op de foto die ik echt wil lezen, en waarvan er 3 op het lijstje zijn beland. Hieronder zie je wat mijn eerste lijstje was. Extreem uitdagend, aangezien ik meestal een boek per week lees en ik nog zo'n 10 weken had voor mijn lijstje. En als je goed kijkt, zie je helemaal onderaan ook nog het kopje Tijd over. 

                                                   

Nou ja, we zien wel hoe ver we komen was het idee. Ik heb er boeken op gezet die ik zelf heb gekocht of gekregen, leesexemplaren van de boekhandel en een bibliotheekboek. Het idee was om ze afwisselend te lezen, zodat alle boeken kans maakten dit jaar. Inmiddels ben ik anderhalve maand verder en heb ik een beter lijstje gemaakt. En blijkt dat ik de leesexemplaren en het biebboek toch eerst heb gelezen. En, dat is helemaal erg, ik heb nog een boek toegevoegd, omdat ik mee mag lezen met een hebban leesclub.


Wat dan weer wel erg leuk is aan dit nieuwe lijstje, is dat ik kan zien wat ik al gelezen heb en hoe goed ik die boeken vond. En dat ik over die boeken al blogjes heb geschreven ook. Op eentje na, zien jullie welk boek dat is?

Voor mij werkt dit lijstje prima. Ik hoef niet na te denken wat ik allemaal nog ga lezen, dat staat erop. En ik mag de boeken lezen in de volgorde die ik zelf wil, dus ik kijk iedere keer naar waar ik op dat moment zin in heb en pak een boek in dat genre. Ik heb nog een paar weken, ben bezig in het 9e boek (Greenwood) en ga die lijst bij lange na niet uit lezen. Gelukkig kan ik dan in januari gewoon verder. Al heb ik inmiddels al wel weer 2 boeken uit de bieb gehaald, boeken van Sinterklaas gekregen en nog wat nieuwe leesexemplaren liggen. Ik zie dus al een nieuw lijstje aankomen vanaf januari!

Hebben jullie nog leesdoelen voor dit jaar??


woensdag 9 december 2020

Jonas Jonasson - Zoete zoete wraak bv

Toen dit boek uit kwam, had het iets aantrekkelijks. De combinatie van de titel met de Afrikaanse motieven op de voorkant ofzo. Geen idee wat het was, maar ik nam het boek mee naar huis.

Het verhaal

Het zorgvuldig opgebouwde leven van Victor Alderheim, een uitgekookte en succesvolle kunsthandelaar uit Stockholm, wordt op een dag volledig overhoop gegooid als hij te horen krijgt dat hij de vader van de zestienjarige Kevin is en voor hem moet zorgen. Victor was juist van plan om Jenny, de dochter van een galeriehouder, te trouwen - en weer te scheiden - om haar erfenis binnen te halen. In dat plaatje past geen buitenechtelijk kind en dus bedenkt hij een plan om van Kevin af te komen in de rimboe van Afrika als de jongen achttien wordt. Maar dat plan mislukt faliekant. Kevin wordt liefdevol door een medicijnman in zijn Masai-stam opgenomen. Vijf jaar later keert Kevin terug naar Zweden. Daar ontmoet hij Jenny, inmiddels Victors ex-vrouw. Allebei afgedankt bundelen ze hun krachten samen met het bedrijf Zoete Zoete Wraak bv om zich te wreken op de man die hun leven verwoest heeft…

De schrijver

Jonas Jonasson (1963) woont op het eiland Gotland, in de Oostzee. Hij is jarenlang journalist en mediaconsultant geweest. De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween is zijn debuutroman, waarmee hij internationaal doorbrak. Vanaf februari 2014 is de verfilming in de Nederlandse bioscopen te zien. Zijn tweede roman, De zonderlinge avonturen van het geniale bommenmeisje verscheen in december 2013 bij Signatuur. 

Mening

Na De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween, las ik eigenlijk geen ander boek meer van deze schrijver. En dat terwijl ik erg om dat boek gelachen heb. Toen ik dit boek in de winkel zag liggen, leek het me een goed idee om toch weer eens een boek van Jonasson te lezen. Gewoon, omdat het kan. En wederom heb ik erg gelachen om een boek.

In een aantal delen wordt het hele verhaal uiteen gezet. Ieder deel is een afgerond stuk, allemaal nodig als achtergrond of als onderdeel van het verhaal. Binnen de delen zijn ook hoofdstukken, dus je kunt het makkelijk weg leggen. Ook handig in deze drukke tijd. In het begin worden alle lijntjes uitgezet en iedereen voorgesteld. Wat ik zelf erg fijn vond is dat alles wat op de achterflap staat al op pagina 52 achter de rug is, zodat je verder onbevangen het boek kunt lezen.

Hoofdpersonen Victor, Jenny, Kevin, Hugo, Ole en agent Carlander komen allemaal goed uit de verf. Ook kunstenares Irma Stern wordt beschreven en een aantal van haar schilderijen zijn afgedrukt op de flappen van het boek. Ik denk alleen dat de schilderijen die genoemd worden in het boek, op “Het eeuwige kind” na, niet echt zijn, maar voor het verhaal bedacht (want daar kan ik geen afbeeldingen van vinden), maar dat doet niks af aan het verhaal.

Ik heb me erg vermaakt met dit humoristische boek waarbij alles van toevalligheden aan elkaar hangt. Dat zal voor sommige mensen misschien wat te veel zijn, maar ik vond het grappig.

Het boek gaat niet echt heel erg over kunst, meer over wraak nemen, maar Vincent van Gogh wordt nog wel even genoemd tijdens een korte uiteenzetting van het impressionisme en de brug die hij sloeg naar de volgende stroming in de kunst. Ook de kunstenaar met het wiel op de kruk komt nog even langs, zonder bij naam genoemd te worden. Hierdoor dacht ik weer even terug aan onze vakantie in Frankrijk, toen we in Rouen een tentoonstelling bezochten van Duchamp, die kunstenaar. 

Dit boek is een boek voor mensen die graag boeken met humor lezen. Tussendoor steek je ook nog wat op van kunst en verder is het gewoon een leuk verhaal. Ik ben blij dat ik weer eens zo’n boek gelezen heb!

 

Boekinformatie

Titel: Zoete zoete wraak bv

Auteur: Jonas Jonasson

ISBN: 9789056726621

Uitgever: Uitgeverij Signatuur

Verschijningsdatum: 15 september 2020

Aantal pagina’s: 368

Prijs: € 20,99

Ook als e-book en luisterboek verschenen

vrijdag 4 december 2020

Spel: Magic Maze

 Wat is er nou leuker dan lezen? Niets toch? Maar spelletjes uitproberen komt best wel in de buurt moet ik zeggen. Dus probeerden we hier thuis Magic Maze uit.

Over het spel

Magic Maze is een coöperatief bordspel waar spelers in stilte moeten samenwerken om vier avonturiers te helpen met het stelen van wapens in het winkelcentrum! Niemand hoeft ooit op z'n beurt te wachten want spelers proberen tegelijkertijd binnen het tijdslimiet alle vier de avonturiers aan hun wapens te helpen én het winkelcentrum te ontvluchten. Er zijn alleen twee problemen: ze mogen alleen communiceren door dingen met een rode pion aan te geven en elke speler heeft maar beperkte controle over de avonturiers, men moet dus in stilte zien samen te werken! Magic Maze is een snel coöperatief bordspel met tal van spelvarianten en moeilijkheidsgraden.

 Inhoud:

24 supermarkttegels

4 heldenpionnen

12 buiten-gebruikfiches

16 actietegels

1 zandloper

1 doe-iets! Pion

1 scoreblad

1 vel met sticker

1 diefstaltegel

Ervaring

De kinderen (T14 en M12) hebben het spel samen al uitgeprobeerd voor ik mee mag doen. Leuk vinden ze het, maar ook wel een beetje lastig. Hoog tijd om eens mee uit te proberen dus.

Er worden een aantal kaartjes neergelegd op tafel, daarmee creëer je het speelveld. Fiches worden uitgedeeld, daarmee weet iedere speler welke beweging hij of zij mag maken. In de eerste rondes mag je nog samenwerken met geluid, waardoor het allemaal best gesmeerd loopt.

De bedoeling is om de helden te helpen het winkelcentrum te ontdekken, de uitrusting te stelen en weg te lopen. En dat binnen een bepaalde tijd. Die tijd, daar ben je zelf verantwoordelijk voor. De zandloper geeft je steeds beperkt de tijd, maar die kun je wel verlengen door op tijd op het juiste vakje te staan met een pion. Het probleem is alleen dat niet iedereen dezelfde zetten mag doen. T14 mag alleen pionnen naar het Noorden zetten, M12 naar het Zuiden en naar het Oosten en ik naar Westen. En dat met alle pionnen tegelijk. Dus je bent constant aan het kijken waar je iets kunt zetten en vooral of je daar dan ook iets mee opschiet. Het was met 3 mensen al een grote chaos, laat staan met 8. Want er werd steeds gevraagd of die even iets naar links kon zetten, of die naar voren. Je moet er even inkomen, zo veel is duidelijk. En naarmate je verder in het spel komt en andere opdrachten uit gaat voeren, mag je kennelijk minder communiceren. Niet zelfs... Dat stadium hebben we niet gehaald. Maar leuk was het wel!

Er zijn inmiddels ook uitbreidingen te koop van dit spel, zoals Maximum Security, Magic Maze on Mars en Magic Maze hidden roles. Dus als je het echt leuk vindt, kun je er lang mee vooruit. En er is zelfs ook een kindervariant.

Je kunt het spel ook in je eentje spelen. De spelvariant daarvoor staat ook in de spelregels. Maar ik heb niet geprobeerd hoe dat was, want eigenlijk maakt de chaos van het spelen met meerdere spelers het spel ook wel een beetje.

Speleigenschappen

Titel: Magic Maze

Soort spel: bordspel

Leeftijd: 7+

Aantal spelers: 1-8

Merk: Sit down!

EAN code: 3683080182961

Tijdsduur: 15 minuten

Eigenschappen: stil samenwerken, real time, simultaan spelen

Prijs: € 24,99

dinsdag 1 december 2020

Sophie Tak - Phineas' feest

 Dit boek ziet er zó apart uit, dat ik het wel moest lezen. Die vogel op die groene voorkant! Ik reserveerde het boek bij de bieb en moest er een tijdje op wachten. Toen ik het eenmaal in huis had, moest het bij mij weer even wachten. Maar nu is het aan de beurt!

 

 Het verhaal

Johannes is het zwarte schaap van de familie Ouwenaer. Met zijn grillige gedrag ontregelt hij het leven van zijn ouders en zussen. Als dan eindelijk die laatste druppel de emmer doet overlopen valt het gezin definitief uit elkaar. Vader Hilmar kiest voor een kluizenaarsbestaan, moeder Tanneke zakt weg in een depressie, Adelien stort zich op de wetenschap van het brein en Lea sticht een gezin dat almaar groter wordt. Johannes zelf lijkt van de aardbodem verdwenen. Tot hij na twintig jaar opduikt, vast van plan zijn opwachting te maken op het kraamfeest van zijn neefje Phineas. Het ophanden zijnde weerzien zet ieders zekerheden opnieuw op losse schroeven. Zou het mogelijk zijn nader tot elkaar te komen, of zijn de breuklijnen onherstelbaar?

De schrijver

Sophie Tak is Neerlandicus en doceert Nederlands. In haar studietijd voerde ze de redactie over literair tijdschrift Moxi, waarin ze ook zelf verhalen en columns publiceerde. Ze schreef recensies voor Trouw en was redacteur van vakTaal. Ze woont met haar gezin in Deventer. 


Mening

Een bijzonder boek over een bijzonder gezin is dit. In vijf delen leer je het gezin kennen, zoals het ooit was en zoals het nu is. Allemaal vanuit de derde persoon trouwens, wat in dit geval wel fijn is omdat de gekte anders te dichtbij zou kunnen komen (en misschien wat lastig in te leven is dan). Hilmar wordt als eerste belicht, zijn huidige leven, zijn vroegere leven en de connectie die er nu nog is. Daarna komt Adeline tevoorschijn. Samen met Wobbe, haar oude buurjongen en huidige vriend, en ook Johannes komt in dit gedeelte voor. Zijn deel volgt hierna en loopt bijna naadloos over in het deel van Lea. Uiteindelijk volgt Tamarinde, de moeder, ook wel Tanneke genoemd. In ieder deel kom je een beetje meer te weten over de persoon die centraal staat in dat deel én over het gezin zoals het vroeger was. En dat vanuit steeds een ander oogpunt, zodat je een beeld krijgt van de familie die lijdt onder een gezinslid met schizofrenie. En hoe iedereen daar op zijn eigen manier mee omgaat en hoe dat de dynamiek weer beïnvloedt tussen de gezinsleden. Je merkt ook welke sporen de geestesziekte heeft nagelaten op iedereen. Het boek werkt naar een climax toe, tijdens Phineas’s feest. Verrassend!

Her boek heeft eigenlijk best een zwaar thema, maar het is niet zwaar om te lezen. Je leest er vrij makkelijk doorheen, dat is erg prettig.

Leuk vond ik de verwijzing naar Van Inkels kledingadvies, het deuntje kon ik nog zo zingen (op blz 242). Geweldig!

En natuurlijk was er de beschrijving van de schoenbekooievaar (en de andere vogels waar Lea over schrijft) duidelijk en belangrijk voor het verhaal. Vandaar dat die voorop het boek staat. Fijn dat ik weet wat voor vogel het is én dat ‘ie echt bestaat.

Fijn dat ik dit boek heb gelezen. Wil je eens wat anders lezen, pak dan dit boek.

 

Boekinformatie

Titel: Phineas’ feest

Auteur: Sophie Tak

ISBN: 9789026348044

Uitgever: Ambo|Anthos

Verschijningsdatum: 26 mei 2020

Aantal pagina’s: 334

Prijs: € 21,99

zaterdag 28 november 2020

Spel: Marco Polo II - Op bevel van de Khan

Oh, dit spel ziet er echt heel gaaf uit! Maar het eerste spel, Marco Polo, kennen we helemaal niet. Dat schijnt geen belemmering te zijn, dus ik ga dit spel uitproberen met T14.


Over het spel

Zadel de kamelen en maak je opnieuw klaar voor een grote reis in Marco Polo II: Op bevel van de Khan. Werp de dobbelstenen en bedenk je strategie in dit vervolg op het klassieke bordspel In de Voetsporen van Marco Polo. Marco Polo II is geen uitbreiding maar een compleet nieuwe, losstaande editie. Het spel lijkt in grote lijnen op zijn voorganger: elke ronde begint met het werpen van 5 dobbelstenen die voor een groot deel bepalen welke mogelijkheden je hebt. Hoe hoger de dobbelstenen, des te waardevoller zijn je acties, maar je moet er ook meer voor betalen als je een actie kiest die al bezet is. Ditmaal begint je tocht alleen niet in Venetië, maar in Beijing. En met nieuwe karakters, jade als extra handelswaar en een nieuwe verdeling van de verschillende opties speelt dit spel toch wezenlijk anders. Alle nieuwe, vaak variabele, keuzemogelijkheden maken van dit vervolg opnieuw een aanrader voor liefhebbers van een strategische uitdaging.

Inhoud

1 speelbord

1 zandloper (figuur)

4 spelertableaus

7 stadsbonustegels

7 karakters

10 pakhuisbonussen

16 gildentegels

18 aanbodsfiches

49 handelscontracten

68 munten

4 kaarten 50/100 punten

14 doelkaarten

25 stadskaarten

18 goudstaven

18 zijdebalen

19 zakken peper

26 jadestenen

26 kamelen

12 houten pionnen

26 dobbelstenen

44 handelsposten

4 overzichtskaarten

1 bijlage

1 spelregels

Ervaring

Wat een overweldigend spel is dit! Misschien komt het omdat we Marco Polo I niet kennen, maar het duizelt ons een beetje bij het openen van de gigantische doos. Daar zijn we dus eerst mee aan de slag gegaan.

Een uitgebreid boekje op A4 formaat van 16 pagina’s met spelregels en een bijlage van nog eens 4 pagina’s ontmoedigt ons niet. Vol goede moed halen we alle spullen tevoorschijn uit de doos, sorteren we en beginnen we te lezen. T14 heeft daarbij meer geduld dan ik, moet ik toegeven, maar we houden vol. Na twee uur hebben we een beetje door wat de bedoeling is. Met de spelregels binnen handbereik beginnen we aan onze missies die we op onze getrokken kaartjes hebben zien staan.

Het is een heel erg tactisch spel en daar houden we beiden wel van. Dus onze beurten duren eeuwig, want alles wordt goed afgewogen en beredeneerd. De eerste keer spelen we het spel bijna samen, omdat we op die manier de regels sneller doorkrijgen. En dat gaat eigenlijk verbazingwekkend vlotjes. Tot de laatste beurt, want dan met je ineens bedenken wat je nog kunt doen met de grondstoffen en dobbelstenen die je nog hebt. Die beurt hebben we helemaal samen gedaan. Afwegingen makend wat de beste optie zou zijn. Na 5 spelronden was het tijd voor de puntentelling. En natuurlijk had T14 gewonnen!

Wat vonden we nou van dit spel? Nou, heel gaaf! Maar wat een werk om er aan te beginnen. Daar moet je je echt niet door laten ontmoedigen, dat is zonde. Want het spel is echt uitdagend en zal iedere keer anders zijn, omdat je missies en karakters steeds anders zijn. Een aanrader voor iedereen die van complexe bordspellen houdt.

En de kameeltjes vonden wij het leukst. Hele kuddes hadden we ervan gemaakt.

 

Speleigenschappen

Titel: Marco Polo II: Op bevel van de Khan

Soort spel: bordspel

Leeftijd: 12+

Aantal spelers: 2-4

Merk: 999 Games

EAN code: 8719214428648

Tijdsduur: 30 minuten per persoon (minimaal een uur dus)

Eigenschappen: strategie 4*, logistiek 3*, tactiek 5*

Prijs: € 54,99

dinsdag 24 november 2020

Steve Cavanagh - Fiftyfifty

Collega Daniëlle was erg enthousiast over dit boek. Zo enthousiast dat ik het boek graag van haar wilde lenen, ik was nieuwsgierig. 

Het verhaal

De zussen Alexandra en Sofia Avellino hebben net, afzonderlijk van elkaar, het verminkte lichaam van hun vader gevonden. Doodsbang bellen ze allebei de politie. Ze weten het zeker: de ander heeft het gedaan. Maar een van de vrouwen liegt! Een van deze vrouwen is de echte moordenaar.

Beide zussen worden in hechtenis genomen, in afwachting van een eventuele veroordeling voor moord. Je zou denken dat dit wel de laatste plek op aarde is waar de schuldige hoopte te eindigen. Maar dan heb je het mis. En dan is het aan advocaat Eddie Flynn om de waarheid te achterhalen… 

De schrijver 

Steve Cavanagh groeide op in Belfast voordat hij op zijn 18e naar Dublin vertrok om rechten te studeren. Momenteel is hij advocaat burgerrecht en schrijver. Zijn boeken verschijnen in meer dan 15 landen. Eerder verscheen Dert13n (ook over Eddy Flynn) en Verdraaid

Mening

Dit boek is een echte rechtbank-thriller en die lees ik vrij weinig (niet is dat eigenlijk), maar omdat mijn collega zo enthousiast was ben ik er toch aan begonnen. En ik heb er zeker geen spijt van dat ik het boek heb gelezen, maar heb wel een beetje gemengde gevoelens bij het boek.

Het boek is verdeeld in 56 hoofdstukken waarbij be elk hoofdstuk staat vanuit welk oogpunt je kijkt. Kate, Eddie, Harry en Zij. Daarnaast zijn er een aantal dagboekfragmenten van Frank Avellino. De hoofdstukken van Eddie zijn geschreven in de ik-persoon, de andere als derde persoon. Daardoor sta je dichter bij Eddie dan bij de anderen (en dat is in het geval van Zij wel prettig). Zij is de moordenaar, een van de dochters van Frank Avellino, en je wordt steeds heen en weer geslingerd tussen wie je denkt dat de dader is. Al had ik wel heel erg in het begin het idee wie de dader was, door de manier van verslaglegging schiet je als lezer heen en weer. En het zal toch niet niet dat ik op bladzijde 40 al weet wie de dader is?

Eddie en Kate worden het beste uitgewerkt qua karakter, maar ook Bloch, Harper en Harry maken indruk (maar niet echt ontwikkeling door).

Eddie vertegenwoordigt Sophia en Kate Alexandra, en lijken in eerste instantie tegenstanders maar strijden voor hetzelfde doel: vrijspraak voor de zus die zij vertegenwoordigen en gaandeweg gaat dat over in het gezamenlijke doel om de dader veroordeeld te krijgen en te zorgen dat de niet schuldige zus niet ten onrechte opdraait voor de moord die de ander heeft gepleegd. En passant wordt het #metoo gebeuren ook meegenomen in het verhaal. Het einde is toch verrassend ergens, al was het maar omdat het boek niet ophoudt na de rechtzaak. Vandaar toch een goed boek. Ik heb Dert13n van deze schrijver nog liggen op mijn wil ik nog lezen berg, dus dat ga ik zeker nog eens doen.

Dankjewel Daniëlle dat ik dit boek van je mocht lenen!

 

Boekinformatie

Titel: Fiftyfifty

Auteur: Steve Cavanagh

ISBN: 9789024589999

Uitgever: Luitingh-Sijthoff

Verschijningsdatum: 18 augustus 2020

Aantal pagina’s: 400

Prijs: € 20,99

vrijdag 20 november 2020

Richard Osman - De moordclub (op donderdag)

 De voorkant van dit boek is opvallend eenvoudig als je alle andere omslagen van boeken ziet tegenwoordig. Daardoor valt ‘ie wel op! Mijn nieuwsgierigheid was gewekt! 

Het verhaal

In een prettig en rustig bejaardenhuis vormen vier bewoners een onwaarschijnlijk clubje. Een keer per week, op de donderdag, ontmoeten ze elkaar om onopgeloste moorden te onderzoeken. Als een vastgoedontwikkelaar uit het nabijgelegen stadje wordt vermoord komt ‘de moordclub’ in actie; het is hun eerste grote zaak. Tot hun verbazing lijkt de moord alles te maken te hebben met hun eigen verzorgingshuis. De vier vrienden mogen dan wel behoorlijk op leeftijd zijn, ze hebben allemaal meer dan genoeg levenservaring. Maar zijn ze nog in staat om een moordenaar te vinden voor hij weer toeslaat?

De schrijver

Richard Osman is televisieproducent en de presentator van Pointless en andere populaire programma’s op de BBC. De moordclub (op donderdag) is zijn debuut en zal wereldwijd in vertaling verschijnen. 

Mening

Toen ik net aan dit boek wilde beginnen las ik in een recensie dat het een kruising was tussen Agatha Christie en Hendrik Groen. Hmm, dat is een schimmige aanbeveling, Agatha Christie las ik voor mijn boekenlijst 30 jaar geleden en ik ben niet dol op dagboeken. Maar goed, ik geef het een kans!

In 115 hoofdstukken leef je mee met een aantal bewoners van Cooper Chase, een zeer luxe bejaardenoord in Engeland. Op donderdagmiddag komt de Moordclub bij elkaar in de puzzelzaal omdat die dat niet gebruikt wordt. Deze groep bestaat uit Ibrahim, Ron, Elizabeth en nieuwkomer Joyce, die Penny vervangt. Je krijgt van alle vier een stukje achtergrond mee, zodat je iedereen goed kunt plaatsen en je weet waarom ze doen wat ze doen. In de moordclub (op donderdag) proberen de vier deelnemers oude zaken op te lossen, maar krijgen ineens de kans om een heuse moord op te lossen die direct verband houdt met Coopers Chase. Ze helpen de politie, en de politie helpt de oudjes. Het gaat vooral om het verhaal, erg veel actie en spanning is er niet. Maar al met al een aardig boek. En het dagboekgedeelte is niet zo aanwezig, alleen Joyce houdt er een bij. En dan spreekt ze je als lezer wel aan trouwens. Grappig is dat het begin, wat nergens mee samen lijkt te hangen, uiteindelijk toch nog terug komt in het verhaal. En dan is er al zo veel gebeurd, dat je dat eigenlijk al weer bent vergeten.

Een leuk tussendoortje! 

Boekinformatie

Titel: De moordclub (op donderdag)

Auteur: Richard Osman

ISBN: 9789403197401

Uitgever: Cargo

Verschijningsdatum: 3 september 2020

Aantal pagina’s: 432

Prijs: € 20,99

Ook verkrijgbaar als e-book en luisterboek

dinsdag 17 november 2020

Spel: Cat Stax

Het is weer spelletjestijd! Ik mag er een aantal uitproberen en laat hier weten wat ik van deze spellen vind. Het zijn zeer gevarieerde spellen, van familiebordspellen tot spellen voor 1 persoon. Zodat iedereen er wat aan heeft. Vandaag een kattenspel!

 

Over het spel

Cat Stax is een puzzelspel met 44 opdrachten. Op elke opdrachtkaart staat een rooster en een aantal katten afgebeeld. De speler neemt de overeenstemmende plastic katten en puzzelt tot de katten allemaal perfect in het rooster passen. Er zijn 12 katten. Iedere kat is anders van vorm en formaat.

De opdrachten van het puzzelspel Cat Stax hebben een oplopende moeilijkheid. Bij de moeilijkere puzzels ga je zelfs in lagen puzzelen. 

Ervaring

Wat een grappig spelletje is dit. Makkelijk mee te nemen en te doen onderweg doordat je de deksel en de onderkant beiden kunt gebruiken. In de ene kant de kaart met de opdracht, in de andere kant de losse katten.

De katten verschillen allemaal duidelijk van kleur en de kleur op de kaartjes komt verbazingwekkend goed overeen met de plastic katten. Altijd duidelijk welke katten je moet pakken voor welke uitdaging dus.

                                               

Het lijkt op spelletjes van Smart Games en ook een beetje op Rush Hour. Op de kaart staat precies welke katten je nodig hebt voor de uitdaging. Het niveau staat aangegeven en ook in hoe veel lagen je moet bouwen. De katten moeten precies in het raster passen dat op het kaartje staat.

Een fijn spel om in je eentje te spelen als je even niks te doen hebt, als je moet wachten of al je kattenliefhebber bent. Ben je meer een hondenfan? Geen nood, daarvoor is de editie Dog Pile bedacht. Hetzelfde principe maar dan met honden.

Helemaal fijn is de overzichtskaart waarop staat hoe je de katten weer allemaal precies in het doosje terug kunt krijgen in een mooie vorm! (Want daar zit bij mij meestal de frustratie: hoe moet dat terug in het doosje!)

 

Speleigenschappen

Titel: Cat Stax

Soort spel: breinbreker

Leeftijd: 7+

Aantal spelers: 1

Merk: Huch!

EAN code: 4260071880413

Tijdsduur: variabel, vanaf 5 minuten

Eigenschappen: denkpuzzel, 3d, patroon bouwen

Prijs: € 12,99

vrijdag 13 november 2020

John Ironmonger - De dag dat de walvis kwam

Dit boek heeft zo’n mooie voorkant dat ik het alleen daarom al wil lezen. Verder heb ik er niet over nagedacht... het ging gewoon mee naar huis. 

Het verhaal

Eerst spoelt er een jonge man op het strand aan. Dan een walvis. De 307 inwoners van het vissersdorpje St. Piran voelen meteen dat er iets vreemds te gebeuren staat. Maar niemand vermoedt hoe erg hun gemeenschap bedreigd wordt. De man, Joe Haak, gevlucht uit Londen, waarschuwt voor een dodelijk griepvirus. Maar zijn Joe’s angsten gegrond? Waarom is Joe de stad ontvlucht? En hoe zit het met de mysterieuze walvis? De dag dat de walvis kwam is een hartverwarmende roman die laat zien dat een gemeenschap een crisis kan overwinnen met solidariteit. 

De schrijver

John Ironmonger groeide op in Nairobi. Hij behaalde in Engeland zijn doctoraat in zoölogie en stapte daarna over op de IT-industrie. Daarnaast heeft hij altijd geschreven, het boek De dag dat de walvis kwam is zijn eerste boek dat in het Nederlands verschijnt.

Mening

Oef, dat was geen makkelijk boek zeg. Een beetje buiten mijn “comfort zone” kan ik wel zeggen. Maar ik heb het toch uitgelezen, want ergens bleef het toch trekken.

Waarom nou buiten mijn gebaande paden? Nou, het boek bestaat uit 3 delen, waarvan het eerste deel vooral veel gaat over handel in aandelen en short gaan. En dat begrijp ik dus niet, dat short gaan...Ik kon ook niet onthouden hoe het nou precies werkte, dus heb ik een post-it geplakt op de bladzijde waar dat in het kort werd uitgelegd en daar steeds weer gekeken als ik het weer vergeten was. Dat maakt het lezen een stuk ingewikkelder.

“Shortdealers waren de aasgieren onder de beleggers. [...] Ze leenden aandelen van makelaars en verkochten die geleende aandelen onmiddellijk. […] Wat ze altijd wilden, was dat se bedrijven het slecht zouden doen en dat de prijzen zouden dalen. […] Als de prijs eenmaal genoeg was gedaald (was het ooit genoeg?), kochten ze de aandelen terug tegen de nieuwe, lagere prijs, om die terug te geven aan de uitlenende broker en het verschil in hun zak te steken, het was een absurd eenvoudige manier om schandalig veel geld te verdienen.” (En echt, ik begrijp het nog steeds niet zo goed...) 

Maar buiten dat was het eigenlijk wel een interessant verhaal. En ook nog actueel, met een wereldwijde griep-pandemie die Joe Haak al zag aankomen, inclusief de mogelijke gevolgen. En het boek is geschreven in 21015, dus het had toen ook nog een soort voorspellende gave.

Naast hat handelsgebeuren, gaat het verhaal over het kleine dorpje St. Piran met 307 (en later 308) inwoners. De voor- en nadelen van het wonen in een klein dorpje komen mooi naar voren in het verhaal. En Joe Haak is een soort van verlosser tegen wil en dank. Hij doet alleen wat hij denkt dat goed is en wordt in korte tijd opgenomen in de hechte gemeenschap.

Het boek heeft een open einde, waardoor ik me natuurlijk weer af ga vragen hoe het met Joe verder zal gaan. Ik bedenk het er maar gewoon bij, want ik geloof niet dat er een vervolg op dit boek komt.

Uiteindelijk blijkt Joe’s baas in The City toch andere beweegredenen te hebben gehad dan Joe dacht, bij het maken van Cassie, het voorspellende computerprogramma voor de handel. Dat vond ik dan nog een leuke twist in het verhaal en maakt al de informatie over de handel en het short gaan ook echt wel nuttig voor het boek (ook al is dat duidelijk niet mijn ding.  

De walvis speelt een belangrijke rol in dit boek en is het startpunt van het verhaal. Maar ze komt steeds terug op verschillende belangrijke momenten. In het boek wordt veel gesproken over de leviathan als het over de walvis gaat. Een uitgestorven grote walvissoort uit de prehistorie. Daar heb ik na het lezen van dit boek nog maar wat informatie over opgezocht, omdat ik toch nieuwsgierig was.

Het gedeelte over de gemeenschap in St. Piran om te overleven vond ik mooi. Dus al met al ben ik blij dat ik dit boek gelezen heb, al zal het niet in mijn top 10 van dit jaar terecht komen.

Het verhaal wordt achteraf verteld en ieder jaar wordt het festival van de walvis gevierd. Je kunt niet goed opmaken wanneer alles speelt, maar het zou nu kunnen zijn. Wat het lastig lezen maakte vond ik eigenlijk dat er heen en weer gesprongen wordt in de tijd, zonder daar goede aanduidingen bij te krijgen. Je leest hoe het met Joe gaat in het dorp en ineens zit je weer op de 5e verdieping van het beursgebouw in Londen waar hij zit te handelen.

Er is via de uitgever een leesclubkit te downloaden met achtergrondinformatie en vragen bij het boek. Misschien als ik dit boek in een leesclub had gelezen, dat ik er dan meer uit had gehaald, maar die behoefte voel ik nu niet. Dat downloaden doe je hier.

Boekinformatie

Titel: De dag dat de walvis kwam

Auteur: John Ironmonger

ISBN: 9789056726850

Uitgever: Signatuur

Verschijningsdatum: 29 september 2020

Aantal pagina’s: 464

Prijs: € 24,99