Elisa Shua Dusapin - Winter in Sokcho

De voorkant van dit boekje schreeuwde: koop mij, koop mij! Ik heb het best een tijdje kunnen weerstaan, maar niet lang genoeg. Ik kocht het en las het in de winter! 

Het verhaal

Het is winter in Sokcho. Een jonge Frans-Koreaanse hotelreceptioniste is aan het werk als op een avond een onverwachte gast arriveert: een Franse cartoonist die vastbesloten is hier inspiratie te vinden. Hij lijkt niet geïnteresseerd in het Sokcho dat zij zo goed kent: de neonverlichting, het oorlogsverleden en de vismarkt. In zijn poging het authentieke Korea te ontdekken, vergezelt de vrouw hem op een dagtocht naar besneeuwde bergtoppen, ruige watervallen en over de grens naar Noord-Korea. Via zijn blik én zijn tekeningen ontdekt ze een nieuwe kant van haar omgeving en van zichzelf.

De schrijver

Elisa Shua Dusapin (1992) is Frans-Koreaans en groeide op in Parijs, Seoul en Zwitserland. Winter in Sokcho is haar debuutroman en werd bekroond met onder andere de Prix Robert Walser en de National Book Award 2021 for Translated Literature. 

Mening

Ik waande me een paar uur in Korea met dit boek. En wel in een Korea zonder toeristen, want ik was er in de winter en het was koud en er was niet zo veel te doen. Maar juist daardoor had ik het idee dat ik het echte Korea iets beter heb leren kennen. De vrouwelijke hoofdpersoon (ik kan me geen naam herinneren) vertelt vanuit haar perspectief (dus ook weer in de ik-vorm geschreven dit boek) over haar leven als medewerker van een minder goed lopend pension. Ze doet er van alles, de receptie bemannen, koken en schoonmaken. Er zijn maar een paar logés, waaronder een meisje dat cosmetische chirurgie heeft ondergaan en met haar gezicht in het verband zit. En dan komt Kerrand binnen, een franse schrijver van stripboeken. Omdat er nooit over de verdwenen Franse vader van de ik-persoon gesproken wordt, heeft ze bijzondere interesse in deze man. Kerrand wil graag wat zien van de omgeving en vraag haar mee. Daardoor krijgen ze een soort band.

In korte hoofdstukken leer je een beetje over Sokcho (wat echt bestaat) in de winter, hoe de mensen leven, hoe uiterlijk erg belangrijk wordt gevonden en over willen weten waar je vandaan komt.

Ieder hoofdstuk begint op een rechterpagina met een kleine uitsnede van de tekening op de voorkant erboven. 

Een mooi boekje dat speelt in een vissersstadje vlak bij de grens van Noord- en Zuid-Korea.

 

Boekinformatie

Titel: Winter in Sokcho

Auteur: Elisa Shua Dusapin

Oorspronkelijke titel: Hiver à Sokcho

Vertaler: Andreas Dijkzeul

ISBN: 9789000383085

Uitgever: Spectrum

Verschijningsdatum: 16 juni 2022

Aantal pagina’s: 176

Prijs: € 19,99

Cho Nam-Joo - Kim Jiyoung, geboren in 1982

Dit boekje zag ik als klant-bestelling voorbij komen in een van onze winkels. Meteen was mijn interesse gewekt, alleen al door de voorkant. Omdat ik niet alles kan kopen, echt ik steun de boekhandel heel graag, zeker die waar ik werk, maar het is niet te doen.. reserveerde ik dit boek bij de bieb. Het was even wachten, maar je weet dat het uiteindelijk komt. En nu lezen maar!

Het verhaal

In een klein, net appartement aan de rand van de metropool Seoul woont Kim Jiyoung, een dertigjarige millennial die onlangs haar kantoorbaan heeft opgegeven om fulltime voor haar pasgeboren dochter te kunnen zorgen. Maar al snel begint ze vreemde symptomen te vertonen die haar man, ouders en schoonouders verontrusten: Jiyoung imiteert de stemmen van andere vrouwen – levend en zelfs dood. Terwijl ze dieper in deze psychose duikt, stuurt haar echtgenoot haar naar een psychiater. Jiyoungs hele leven komt voorbij. Een verhaal doordrenkt van frustratie, doorzettingsvermogen en onderwerping. De rode draad: haar gedrag wordt altijd gecontroleerd door de mannelijke figuren om haar heen. 

De schrijver

Cho Nam-Joo was negen jaar lang een scenarioschrijver voor televisie. Door het gigantische succes van haar debuutroman Kim Jiyoung, geboren 1982, geldt ze als een centrale stem binnen de wereldwijde #MeToo-beweging. Ze woont in Korea. 

Mening

Wat als eerste opvalt aan dit boekje is dat de hoofdstukken beginnen op de linkerpagina, waar dat “normaal” altijd rechts is. Dat blijft het hele boek zo, vond ik bijzonder en ook al intrigerend.

De inhoudsopgave bestaat uit jaren, voor iedere fase van het leven van Jiyoung. Je begint in de herfst van 2015. Jiyoung is dan 33 jaar (of 34, volgens de Koreaanse jaartelling), ze is getrouwd met Jeong Daehyeon en heeft een dochtertje van 1. Het lijkt normaal, maar op 8 september praat Jiyoung als haar moeder en een paar dagen later als haar overleden studiegenoot. Ze is zichzelf niet meer.

Vanaf hier ga je chronologische de verschillende levensfasen van Jiyoung af en kom je te weten hoe het zo ver heeft kunnen komen. Je merkt dat haar hele leven mannen belangrijker zijn dan vrouwen, in alles. Van het kleine broertje dat niks hoeft te doen, omdat hij kleiner is. “‘Hij is de jongste van het gezin.’ ‘Onzin. Hij is de zoon van het gezin, daar gaat het om!’” (p. 52)

Het hele boek is vergeven van de voorbeelden hoe vrouwen in Korea achtergesteld zijn en via voetnoten hoe de overheid daar al dan niet de hand in heeft. In echt iedere fase (lagere school, middelbare school, studie, werk) moet ze hier tegenop boksen.

‘Jiyoung ontdekte dat ze niet zo introvert was als ze altijd had gedacht. Ze zei gewoon weinig omdat ze nooit de kans had gehad om voor zichzelf te denken en haar eigen mening te vormen. In feite bleek ze een mensen,ens: ze was vriendelijk, sociaal begaafd en stond graag in het middelpunt.’ (p. 74)

Het laatste gedeelte van het boek speelt in 2016, waarbij er ineens een ik-persoon is. Die persoon vat het leven van Jiyoung samen in de vorm van het boek. En net als je denkt “wat fijn dat ze bij de psycholoog is” komt de genadeklap. Oef... 

Wat ben ik blij dat ik in Nederland geboren ben en niet in Zuid-Korea. Dat gevoel had ik de hele tijd tijdens het lezen van dit boek. Het is prachtig schrijnend, niet te bevatten hoe vrouwen in Zuid-Korea leven. Wat een vrijheid hebben we dan als vrouw in Nederland, ook al is het hier ook niet allemaal even vrouw-vriendelijk.

 

Boekinformatie

Titel: Kim Jiyoung, geboren in 1982

Auteur: Cho Nam- Joo

Oorspronkelijke titel: Palsip yi nyeon saeng Kim Yiyeong

Vertaler: Mattho Mandersloot

ISBN: 9789038809441

Uitgever: Nijgh & Van Ditmar

Verschijningsdatum: 13 oktober 2020

Aantal pagina’s: 160

Prijs: € 20,-

Sun-Mi Hwang - Het huis met de kersenbloesem

In de zomervakantie kocht ik schoolspullen voor de kinderen in Naaldwijk, bij The Read Shop. Bij het afrekenen kreeg ik een kortingsbon van 10% van het bedrag dat ik uitgaf, om daar te besteden bij een volgende aankoop. Goed plan! Toen ik weer een keer in Naaldwijk was, ging ik dus ook meteen naar die winkel terug en zocht ik een boek uit. Dit boek. Waarom? Nou gewoon, omdat de voorkant zo mooi was! 

Het verhaal

Het huis met de kersenbloesem van Sun-mi Hwang vertelt het verhaal van Dae-su Kang. Nadat zijn vader verongelukt is, groeit hij op als wees. Tegen het einde van zijn leven keert hij terug naar zijn geboortestad als eigenaar van een succesvol bedrijf. Alles is veranderd, maar het inmiddels vervallen huis van zijn jeugd staat er nog. Hij had de grond ooit gekocht en een groot hek om het perceel heen gezet. Maar niemand trekt zich daar iets van aan: de plek wordt door verschillende bewoners gebruikt om te spelen, kippen te houden en groenten te verbouwen. Kang leert ondanks zijn hoge leeftijd een wijze les. Want wat heb je aan bezit als je er nooit van geniet?

De schrijver

Sun-mi Hwang (1963) is een bekende Zuid-Koreaanse schrijver. Toen ze klein was, kon ze niet naar de bovenbouw van de basisschool vanwege armoede. Een leraar gaf haar de sleutel van een klaslokaal, waardoor ze boeken kon lezen wanneer ze wilde. Hierdoor kon ze uiteindelijk toch studeren. Tegenwoordig woont ze in Seoul en is ze adjunct-professor aan de letterenfaculteit van het Seoul Instituut voor de kunsten.  

Mening

Wat een lief verhaal is dit. In verschillende hoofdstukken ga je mee in het leven van de 65-jarige Christian Kang, meneer Knobbelmans, Mister Park en de bewoners van een buurt in Korea. Kang heeft jaren geleden het huis gekocht waarnaast hij in de schuur zonder ramen woonde met zijn vader. Hij kocht ook de omliggende grond, maar komt pas na 30 jaar naar dat huis toe. Hij treft een hechte buurtgemeenschap aan die allemaal om verschillende redenen gebruik maken van zijn tuin. Geheel ter ontevredenheid van de knorrige Kang. Je leest over de mensen in de wijk, de kinderen uit de buurt en hun ouders en grootouders. En komt te weten hoe het leven van Kang is gelopen en waarom hij juist nu terug is gekomen. Mooi is om te lezen hoe hij met de situatie om gaat en hoe hij de uitdaging aan gaat, waarvan hij niet eens dat die er was.

Het enige jammer is dat je niet echt mee krijgt dat het in Korea speelt, het had in iedere willekeurige wijk in elk land kunnen zijn. (Niet helemaal natuurlijk, maar voor het grootste gedeelte wel.)

Het boek is opgedeeld in een aantal hoofdstukken met duidelijke titels. En ieder hoofdstuk is ook mooi voorzien van hele lieve tekeningetjes, in de stijl van de voorkant. Het zijn de kleine dingen die het doen.

Het is een aardig boekje voor tussendoor. En het was een leuke afsluiter van mijn Aziatische leesjaar. Al moet ik zeggen dat al die boeken die in Azië spelen, me wel heel erg blijven trekken. Dus ik ga er vast de komende jaren nog meer lezen. 

Boekinformatie

Titel: Het huis met de kersenbloesem

Auteur: Sun-mi Hwang

ISBN: 9789026350894

Uitgever: Ambo|Anthos

Verschijningsdatum: 1 mei 2020

Aantal pagina’s: 196

Prijs: € 18,99