Selma van de Perre - Mijn naam is Selma

Ook ik zag begin dit jaar het interview van Matthijs van Nieuwkerk met Selma van de Perre bij DWDD. We keken die uitzending later op de avond terug, terwijl ik eigenlijk wilde gaan slapen. En dat zei ik ook steeds, maar bleef toch geboeid kijken. Wat een kwieke dame en wat een verhaal.

Het boek wilde ik ook wel lezen, alleen niet meteen vanwege de hype. Nu is het wel tijd. Ik ben benieuwd.

Het verhaal

Ze was zeventien toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak. Tot dan toe had het feit dat Selma joods was geen grote rol in haar leven gespeeld, maar nu werd het ineens een kwestie van leven en dood. Hoewel ze in 1942 werd opgeroepen om zich te melden voor een werkkamp, wist ze daar onderuit te komen. Ze sloot zich aan bij het verzet: onder de naam Margareta van der Kuit, ofwel Marga, vervalste ze documenten en koerierde ze door het hele land. Verscheidene keren ontsnapte ze aan de nazi’s, maar in juli 1944 werd ze verraden en via kamp Vught naar Ravensbrück getransporteerd. Anders dan haar zusje Clara en haar ouders overleefde ze de gruwelen van het kamp. Al die tijd wist niemand dat ze joods was, en niemand kende haar echte naam. Pas na de oorlog durfde ze die weer uit te spreken: Selma.

De schrijver

Selma van de Perre (Amsterdam, 1922) maakt tijdens de oorlog deel uit van de TD-groep, een verzetsorganisatie. Kort na de oorlog vertrekt ze naar Londen. Ze werkt er voor de BBC en leert haar latere echtgenoot, de Belgische journalist Hugo van de Perre, kennen. Ook werkt ze jarenlang als buitenlandcorrespondent voor onder meer de AVRO/Televizier. In 1983 ontvangt Selma van de Perre het Nederlandse Verzetsherdenkingskruis. Selma woont in Londen en heeft een zoon.

Mening

Tja, wat zal ik eens van het boek zeggen. Natuurlijk is het indrukwekkend wat Selma allemaal heeft meegemaakt. Natuurlijk is het belangrijk dat iedereen ook dit verhaal leest of hoort zodat we niet vergeten wat er gebeurd is en het nooit meer zal gebeuren. Maar ik heb boeken gelezen die beter geschreven zijn dan dit.

Veel van wat er in het boek staat, heeft Selma verteld bij DWDD. En vertellen kan deze mevrouw zeker. Dat maakte indruk. Maar dit boek lijkt meer een chronologische opsomming van alle gebeurtenissen. Het loopt niet lekker als verhaal. Er komen zeer veel personen in het boek voor, met namen en waar ze wie van kent. Maar eigenlijk zijn dat er te veel voor de omvang van het boek. Soms wordt er gezegd wat er later van de mensen is geworden (vaak ook dat ze zijn vermoord), maar dat doet dan voor dat moment niet ter zake.

Aan het eind worden er nog een aantal mensen genoemd en hoe het ze vergaan is. Het was logischer geweest als ze daar allemaal hadden gestaan. Voor het verhaal en voor de duidelijkheid.

Misschien komt het boek beter tot zijn recht als luisterboek, alsof je dan Selma hoort praten. Want dat vond ik wel erg indrukwekkend toen.

Ondanks dat ik het boek niet erg goed vond, is het verhaal natuurlijk wel indrukwekkend en zou ik iedereen dit boek willen laten lezen, zodat we echt niet vergeten.

Boekinformatie

Titel: Mijn naam is Selma

Auteur: Selma van de Perre

ISBN: 9789400404595

Uitgever: Thomas Rap

Verschijningsdatum: 2 januari 2020

Aantal pagina’s: 240

Prijs: € 19,99

Ook verkrijgbaar als e-book en als luisterboek

Meulenhoff Matinee (uitje naar de uitgeverij!)

Wat ben ik blij dat ik in de boekhandel werk, dat is jullie vast niet ontgaan. En helemaal omdat er, naast het werken in de winkel, ook allerlei andere dingen bijkomen. Zoals leesexemplaren, de eeuwige verleiding van alle boeken die je nog wilt lezen en daarom wilt kopen én leuke uitjes als De Beste Boeken Live. Deze keer was het weer tijd voor een leuk uitje, naar de Meulenhoff Matinee.

Samen met collega en vriendin Nanja toog ik dus naar Amsterdam voor een leuke middag bij uitgeverij Meulenhoff Boekerij.

De weg naar de Mondriaantoren, waar de uitgeverij op de 16e verdieping huist, was er eentje met een klein hobbeltje. Het laatste stukje reed er geen trein. In plaats van de metro te nemen, besloten we te gaan lopen. Heerlijk met de resten van storm Ciara die om ons heen woelde liepen we het laatste stuk naar de uitgeverij. En nog een klein stukje verder (want ja, er lag een geocache voor de deur!) maar daarna toch snel naar binnen.

Daar werden we verwelkomd door Peter van de Bogaert, die ons meenam naar de 16e etage. Wat meteen opviel was het geweldige uitzicht. Vroeger zaten de meeste uitgeverijen op de grachten in Amsterdam (Heren-, Keizers- en Prinsengracht), maar inmiddels verplaatsen ze zich dus ook. En ook deze locatie heeft dus wel wat. Er stonden heerlijke broodjes voor iedereen klaar, en langzaam maar zeker (want er reden wel meer treinen niet of anders) druppelden diverse boekhandelaren binnen.

Laurent Binet

Toen iedereen voorzien was van broodjes en een zitplaats begon de middag. De eerste gast was Laurent Binet, bekend van zijn boek HhhH (waarvan ik moet toegeven dat ik het niet heb gelezen). Hij werd geïnterviewd door Margot Dijkgraaf over zijn nieuwe boek dat in maart gaat verschijnen, Beschavingen. Dat boek gaat over de alternatieve wereldgeschiedenis. Een wat-als?-roman. Wat als de inca’s wel paarden, ijzer en anti-virussen voor Europese ziektes hadden gehad? Dan was er een invasie van Europa door de Inca’s geweest. En dat beschrijft Binet. Het was de eerste keer dat hij in het buitenlands in het Engels over zijn nieuwe boek praatte, waardoor er soms gezocht moest worden naar de goede Engelse vertaling van woorden, maar dat maakte de man alleen maar leuker. Hij zat met een grote lach te vertellen over zijn boek en hoe hij bijvoorbeeld Cervantes er nog in had kunnen krijgen omdat hem dat leuk leek. Binet zag die dag ook voor het eerst de omslag van de Nederlandse vertaling van zijn boek en was ook daar mee in zijn nopjes. Ik zou dit boek wel willen lezen!

Gebrouwen door vrouwen

Na Laurent Binet was het tijd voor een van de zussen van Gebrouwen door vrouwen. Do en Tessel de Heij zijn zussen en hadden als hobby bierbrouwen in hun eigen huis. Dat beviel zo goed en de biertjes vielen zo in de smaak dat er al gauw werd gevraagd of ze grotere hoeveelheden konden brouwen. Het was een leuk en enthousiast verhaal over ondernemen, risico nemen, geloven in jezelf en vooral lol hebben in wat je doet. Do straalde uit dat ze er plezier in had en de verhalen, die je in hun boek Gebrouwen voor vrouwen kunt lezen, werden heerlijk verteld. Het is dat ik geen bier lust...

Toen was het tijd voor pauze, waarin volop bier geproefd kon worden (door anderen dus).

Nanja, ik en Jung Chang.

Na de pauze was het tijd voor Jung Chang. Hoera! De schrijfster van Wilde Zwanen, het boek waardoor ze bekend werd over haar oma, heeft een nieuw boek geschreven: Dochters van China. Drie zussen uit Shanghai vormden voor een belangrijk deel van de twintigste eeuw het middelpunt van de macht in China. Kleine zus, Mei-ling, was mevrouw Chiang Kai-shek, first lady van het precommunistische nationalistische China en zelf ook zeer actief in de politiek. Grote zus, Ei-ling, was Chiangs officieuze belangrijkste adviseur. Ze zorgde ervoor dat zijzelf de rijkste vrouw van China werd en haar man de eerste minister onder Chiang. Rode zus, Ching-ling, trouwde met Sun Yat-sen, oprichter van de Chinese republiek en later rechterhand van Mao. Drie tegenpolen volgens mij. Chang kon geweldig vertellen, de interviewster hoefde maar een halve vraag te stellen of er kwam een heel verhaal uit. Erg uitnodigend om het boek te gaan lezen binnenkort. Na afloop signeerde Jung Chang ook nog haar boek. Pleuntje bleek een lastige naam, maar haar naam in Chinese letters was ook erg lastig vertelde ze me.

Omdat de treinen nog steeds niet lekker reden, wandelden Nanja en ik samen weer gezellig naar Station Duivendrecht. Helaas was de wind gedurende de dag gedraaid, maar het was nog droog. We waren precies op tijd voor onze trein en hebben samen heerlijk gekletst en nagenoten van deze erg leuke middag. Wanneer kunnen we weer??!!