Sun-Mi Hwang - Het huis met de kersenbloesem

In de zomervakantie kocht ik schoolspullen voor de kinderen in Naaldwijk, bij The Read Shop. Bij het afrekenen kreeg ik een kortingsbon van 10% van het bedrag dat ik uitgaf, om daar te besteden bij een volgende aankoop. Goed plan! Toen ik weer een keer in Naaldwijk was, ging ik dus ook meteen naar die winkel terug en zocht ik een boek uit. Dit boek. Waarom? Nou gewoon, omdat de voorkant zo mooi was! 

Het verhaal

Het huis met de kersenbloesem van Sun-mi Hwang vertelt het verhaal van Dae-su Kang. Nadat zijn vader verongelukt is, groeit hij op als wees. Tegen het einde van zijn leven keert hij terug naar zijn geboortestad als eigenaar van een succesvol bedrijf. Alles is veranderd, maar het inmiddels vervallen huis van zijn jeugd staat er nog. Hij had de grond ooit gekocht en een groot hek om het perceel heen gezet. Maar niemand trekt zich daar iets van aan: de plek wordt door verschillende bewoners gebruikt om te spelen, kippen te houden en groenten te verbouwen. Kang leert ondanks zijn hoge leeftijd een wijze les. Want wat heb je aan bezit als je er nooit van geniet?

De schrijver

Sun-mi Hwang (1963) is een bekende Zuid-Koreaanse schrijver. Toen ze klein was, kon ze niet naar de bovenbouw van de basisschool vanwege armoede. Een leraar gaf haar de sleutel van een klaslokaal, waardoor ze boeken kon lezen wanneer ze wilde. Hierdoor kon ze uiteindelijk toch studeren. Tegenwoordig woont ze in Seoul en is ze adjunct-professor aan de letterenfaculteit van het Seoul Instituut voor de kunsten.  

Mening

Wat een lief verhaal is dit. In verschillende hoofdstukken ga je mee in het leven van de 65-jarige Christian Kang, meneer Knobbelmans, Mister Park en de bewoners van een buurt in Korea. Kang heeft jaren geleden het huis gekocht waarnaast hij in de schuur zonder ramen woonde met zijn vader. Hij kocht ook de omliggende grond, maar komt pas na 30 jaar naar dat huis toe. Hij treft een hechte buurtgemeenschap aan die allemaal om verschillende redenen gebruik maken van zijn tuin. Geheel ter ontevredenheid van de knorrige Kang. Je leest over de mensen in de wijk, de kinderen uit de buurt en hun ouders en grootouders. En komt te weten hoe het leven van Kang is gelopen en waarom hij juist nu terug is gekomen. Mooi is om te lezen hoe hij met de situatie om gaat en hoe hij de uitdaging aan gaat, waarvan hij niet eens dat die er was.

Het enige jammer is dat je niet echt mee krijgt dat het in Korea speelt, het had in iedere willekeurige wijk in elk land kunnen zijn. (Niet helemaal natuurlijk, maar voor het grootste gedeelte wel.)

Het boek is opgedeeld in een aantal hoofdstukken met duidelijke titels. En ieder hoofdstuk is ook mooi voorzien van hele lieve tekeningetjes, in de stijl van de voorkant. Het zijn de kleine dingen die het doen.

Het is een aardig boekje voor tussendoor. En het was een leuke afsluiter van mijn Aziatische leesjaar. Al moet ik zeggen dat al die boeken die in Azië spelen, me wel heel erg blijven trekken. Dus ik ga er vast de komende jaren nog meer lezen. 

Boekinformatie

Titel: Het huis met de kersenbloesem

Auteur: Sun-mi Hwang

ISBN: 9789026350894

Uitgever: Ambo|Anthos

Verschijningsdatum: 1 mei 2020

Aantal pagina’s: 196

Prijs: € 18,99

Carla de Jong - In retraite

Ik las eerder boeken van Carla de Jong en vond ze allemaal goed. Zo las ik onder andere De Johanssons en Geheim leven waar ik dit stukje over schreef. Toen ik zag dat er een nieuw boek verscheen, De sessies, wilde ik dat meteen kopen en lezen. Tot ik zag dat het een losstaand vervolg was op In retraite, een boek dat ik even had gemist, maar ik ontdekte De Jong ook pas een paar jaar geleden. En aangezien ik boekenbonnen voor mijn verjaardag had gekregen, kocht ik toen beide boeken. En nu las ik eindelijk het eerste deel. 

Het verhaal 

In In retraite van Carla de Jong komen Dee, Luc, Brad, Ola en Sonja in het Friese Gaasterland bijeen voor een tiendaagse therapie onder begeleiding van de charismatische Cathy Richards. Cathy lukt het zelfs om door het pantser van de meest sceptische deelnemer heen te breken en ze weet een bijzondere band tussen de groepsleden te smeden. Eenmaal terug in het gewone leven proberen ze die in stand te houden, maar al snel ontstaan de eerste barsten. Dan overlijdt een van de deelnemers onder verdachte omstandigheden. Wat is Cathy’s rol hierbij? En hoe moet het verder met de andere groepsleden? 

Foto: Ruud Pos

De schrijver

Carla de Jong debuteerde in 2009 met het zeer goed ontvangen In retraite, een roman gebaseerd op haar eigen ervaringen tijdens een internationale retraite voor hoogopgeleide vrouwen. Van In retraite werden meer dan 25.000 exemplaren verkocht. In 2019 verscheen van haar hand Geheim leven. En in 2020 verscheen De sessies, het los te lezen vervolg op In retraite. 

Mening

Wat een heerlijk boek is dit! Je wordt meteen in het verhaal meegetrokken door een van de hoofdpersonen en haar angst. Want daar draait het om tijdens de retraite, angsten overwinnen zodat je een beter mens wordt. Vanuit de vijf cursisten die in deze retraitegroep zitten wordt het verhaal verteld, deze hoofdstukken zijn in de derde persoon geschreven. En de trainee van de cursusleider, Leilah, vertelt ook haar kant van het verhaal, vanuit de eerste persoon geschreven.

Je leert Dee (ziekenhuisdirecteur uit Het Verenigd Koninkrijk), Luc (wetenschapper aan de Sorbonne in Parijs), Brad (zakenman uit Detroit), Ola (heet eigenlijk Aleksandra, maar wordt Ola genoemd, is consultant en komt uit Polen) en Sonja (Zuid-Afrikaanse psychotherapeut die in Amsterdam woont) kennen dankzij het verhaal voorafgaand aan de retraite. Iedereen is naar Nederland gekomen voor een bepaald probleem. Catherine Richards is de leidster ban de 10-daagse retraite en weet de deelnemers precies hun angsten onder woorden te brengen. Omdat ieder hoofdstuk vanuit een andere deelnemer geschreven is, leer je niet alleen die persoon kennen, maar ook hun blik op de anderen is interessant. Je volgt het hele proces, zit in de hoofden van de deelnemers en de trainee. De enige die niet zelf aan het woord komt is Catherine, de leidster van de retraite. Daardoor is zij aan het eind eigenlijk nog steeds de onbekende. Haar beweegredenen zijn niet duidelijk, en dat dringt ook tot de personages door.

Er zit echt veel meer in het boek, maar ik wil niet te veel weggeven. Want het is echt een goede psychologische roman.

Ik vond het zelf erg leuk dat Paddington Station gebruikt werd als locatie, daar waren wij vorig jaar en is dus bekend. En de kroketten tijdens de lunches bij de retraite kan ik ook erg waarderen. Die wil ik ook altijd als ik een cursus heb!

En een andere leuke opmerking vond ik “Ooit zei een kapper tegen me dat alleen echt mooie vrouwen kort haar konden dragen.” (P. 94) Laat ik mijn haar nou altijd het liefst kort hebben, haha!

Ik vond het boek uiterst interessant, erg psychologisch. Precies wat ik leuk vind. Alleen hou ik niet zo van open eindes. Nou was dit een redelijk afgerond verhaal hoor, dus je kunt ook alleen dit boek lezen. Maar.... er is een vervolg! De sessies! Dat verscheen in de zomer. En dat ga ik dus heel snel lezen, want ik ben wel erg benieuwd hoe het verder gaat.

Boekinformatie

Titel: In retraite

Auteur: Carla de Jong

ISBN: 9789026352799

Uitgever: Ambo|Anthos

Verschijningsdatum:18 juni 2020 (deze druk)

Aantal pagina’s: 320

Prijs: € 15,-

Ook verkrijgbaar als ebook

Marjan Brouwers - Leegland

Op twitter zag ik een tijd geleden voorbij komen dat je van een boek een mondkapje kon bestellen. Dat vond ik een grappig idee, en het was nog een vrolijk gekleurd mondkapje ook, dus ik bestelde dat kapje. Het was van het boek Leegland. Een paar weken later kwam er bij hebban een leesclub van dit boek voorbij. Dat leek me ook wel weer eens leuk. Dus ik schreef me in. En ik werd uitgeloot of ingeloot, het is maar hoe je het ziet. Ik mocht in ieder geval meelezen! Hoera!

Het verhaal

Overstromingen, terroristische aanvallen en een verpletterende klimaatoorlog hebben het ooit vrije en welvarende Nederland groten­deels verwoest. Als een nieuw, dodelijk virus toeslaat, verandert het land voorgoed.

In de Republiek Nieuw-Nederland is nu een dictatuur aan de macht. De elite houdt zich schuil in ommuurde enclaves en daarbuiten is het ieder voor zich. Wie de regels breekt, wordt verbannen naar Fort Zwolle. De Geheime Dienst is overal. En niemand is veilig als de rebellen uit de Amsterdamse Archipel aanvallen. Toch gloort er hoop op een beter leven in het Noorden, in Leegland.

Dit is het verhaal van Senna, een soldate die is gebrandmerkt als deserteur, en Julius, de zoon van een meedogenloze arts. Samen gaan ze op zoek naar een veilig toevluchtsoord en een leven in vrijheid. Wie kunnen ze vertrouwen tijdens hun vlucht naar Leegland? Lukt het om te ontsnappen aan de achtervolgers en hun eigen verleden?

De schrijver

Marjan Brouwers (Midwolde, 1963) studeerde Engelse Taal- en Letterkunde aan de Rijksuniversiteit Groningen en is sinds 2000 werkzaam als freelance bedrijfsjournalist en tekstschrijver. Zij heeft een roman en een non-fictieboek op haar naam staan.

Mening

Dit boek was, gezien de flaptekst (het verhaal hierboven) eigenlijk erg buiten mijn comfort zone. Het deed me qua beschrijving een beetje denken aan De hongerspelen, geen idee waarom.

De tekst op de achterflap is eigenlijk een situatieschets en achtergrond. Het is zeer handig om te weten, want heel duidelijk komt het niet terug in het boek. Ik verwachtte een boek over het leven in Leegland, maar dat was het niet. Het gaat vooral over de poging van Senna en Julius om daar te komen. De een omdat ze echt wil, de ander omdat hij geen kant op kan eigenlijk en zich dus bij Senna aansluit.

De roman speelt zich af in de toekomst, dat merk je door de zonneauto’s en door de verhalen over het oude Urk, het oude Kampen en de nieuwe grens. Maar qua leefomstandigheden lijkt het wel alsof je in een historisch boek van Thea Beckman bent gestapt. Dat voelde voor mij wat dubbel, deze toekomst is geen vooruitgang.

De hoofdstukken zijn getiteld als Senna, Julius en Eva. Zo weet je vanuit welk perspectief het verhaal verteld wordt. Allemaal in de derde persoon trouwens. Senna is de “deserteur”, wordt gebrandmerkt en naar Fort Zwolle gestuurd. In de trein ontmoet ze Julius, zoon van de vooraanstaande wetenschapper van de republiek, ook op weg naar Fort Zwolle. Op het perron neemt Eva, de zus van Julius, tegen alle regels in het geheim afscheid van haar broer.

Wat volgt is een groot, spannend avontuur, vol vaart geschreven. Je hebt als lezer nauwelijks tijd om ergens bij stil te staan, want je gaat van het ene avontuur over in de andere ontsnappingspoging. Het houdt je aan het lezen, maar persoonlijk miste ik toch wel iets van ontwikkeling in de karakters. Alleen Julius leert snel, van naïeve jongen wordt hij wel harder, maar de andere personen ontwikkelen zich niet. Daar hebben ze eigenlijk ook gewoon de tijd niet voor. Niet denken maar doen is het devies.

Wat leuk is aan het boek, zijn de verwijzingen naar dingen in het heden. De aardbevingen in Groningen die nu plaatsvinden worden genoemd. En Urk blijft Urk, een enclave met een eigen dorpsraad en op zondag naar de kerk.

Waar in deze tijd het gezegde is: Kennis is macht; is het in het boek: Kennis is gevaarlijk. Zo zie je maar dat alles relatief is.

Wat ik zelf een leuke toevoeging zou vinden voor een volgende druk, is een landkaart van hoe Nederland er uit ziet ten tijde van het boek. Dan krijg je volgens mij meer besef van hoe de Republiek is.

En een vervolg... dat zou zo maar kunnen. Over Senna, of over het leven in Leegland. Ik ben benieuwd.

 

Boekinformatie

Titel: Leegland

Auteur: Marjan Brouwer

ISBN: 9809054523888

Uitgever: Uitgeverij Passage

Verschijningsdatum: 23 oktober 2020

Aantal pagina’s: 272

Prijs: € 21,-

Michael Chritstie - Greenwood

Toen dit boek binnenkwam bij de boekhandel was ik meteen geïnteresseerd door de vormgeving. En dan met name vanwege de zijkant, waarop de bladzijdes jaarringen zijn gedrukt. Mooi! Dus dat boek mocht mee naar huis. Daar moest het wel even wachten om gelezen te worden, maar nu is het dan zo ver! 

Het verhaal

Ze komen voor de bomen. Het is 2038. Jacinda (Jake) Greenwood werkt als een overgekwalificeerde tourgids op Greenwood Island in een dan de laatst overgebleven bossen ter wereld na de grote Verdorring. De link tussen het eiland en haar familienaam leek altijd toeval, totdat er iemand met een boek over haar familiegeschiedenis verschijnt. We worden terug in de tijd genomen en ontmoeten de rest van de familie Greenwood: Liam, een gewonde timmerman die zijn dood in de ogen kijkt. Willow, een milieuactiviste die vastbesloten is de zonden van haar vader Harris, ooit een groot houtmagnaat, goed te maken. En Everett, een landlopen die een vondeling redt en daarmee het lot van de komende generaties bezegelt... 

De schrijver

Michael Christie schreef romans, een verhalenbundel, essays en boekrecensies voor onder andere The New York Times, The Washington Post, en The Globe & Mail. Zijn werk heeft verschillende prijzen gewonnen en is meerdere malen genomineerd voor de Scotiabank Giller Prize. Als voormalig timmerman en sociaal werker voor daklozen woont hij in een zelfgebouwd houten huis met zijn gezin. Greenwood is zijn meest recente roman. 

Mening

Wat een mooie familiegeschiedenis is dit. En wat een bijzondere familie ook. Je gaat vanuit de toekomst terug naar het verre verleden. En komt zo alle generaties tegen met hun verhaal. Ik vond het mooie eigenlijk dat je in maar 1 keer heen en weer gaat in de tijd. Van 2038 naar 2008, naar 1974, 1934 en 1908 en dan weer terug in die volgorde naar 2038. Daardoor blijft het in eerste instantie een beetje geheimzinnig wat er allemaal is gebeurd, waardoor je steeds door wilt lezen. En naarmate het verhaal vordert, kom je dus steeds een stukje geschiedenis te weten en die blijkt interessant. Je springt niet steeds heel erg heen en weer, waardoor de geschiedenis heel duidelijk is. En verrassend is het verhaal ook. En dat is hét grote pluspunt van het boek, het is geen doorsnee familie. Het verhaal heeft verschillende kanten en is daarom erg interessant.

Er zitten, voor Nederlanders, ook leuke details in. Zo heeft Jake (zoals Jacinda zich noemt, gestudeerd aan de Universiteit van Utrecht. En heeft Temple van Horne Nederlandse roots. Daarnaast vond ik de bewondering voor de papieren boeken mooi. Boeken zijn zeldzaam geworden sinds de Grote Verdorring en zijn wereldwijd grotendeels verpulpt voor o.a. Stofmaskers en luchtfilters. Boeken zijn veel waard. Dat zou toch een gruwel zijn, als alle boeken vernietigd zouden zijn!

Actueel is het al dan niet dragen van mondkapjes. In het boek speelde dat in het verleden bij een arts die tuberculose patiënten behandelde en door het niet dragen van een mondkapje zelf besmet raakte.

Mooi zijn de woorden aan het einde van het boek, dat een familie een boom vormt, of eigenlijk niet. Het is een bos, een verzameling individuen die hun voedingsstoffen delen middels vervlochten wortels die elkaar beschermen tegen droogte. (P. 519). Dat vond ik iets om bij stil te staan.

De vormgeving van het boek is echt bijzonder. Op de voor- en achterkant van het omslag zie je de bomen en het vuur. En, zoals eerder gezegd, op de snijkant van het boek (daar waar de bladzijdes los zijn) is de binnenkant van een boom gedrukt. Vooraan in net boek staat een dwarsdoorsnede van een enorme boom, waar de jaarringen aangeven welke jaren je tegen gaat komen in het boek. En bij ieder deel staat een passend deel van de bomen, naarmate je verder in de tijd komt, zijn er meer vertakkingen. Alle hoofdstukken hebben een passende naam. Alles valt samen.

Een aanrader als je tijd hebt, niet even tussendoor lezen dit boek!

Boekinformatie

Titel: Greenwood

Auteur: Michael Christie

ISBN: 9789056726294

Uitgever: Signatuur

Verschijningsdatum: 6 oktober 2020

Aantal pagina’s: 528

Prijs: € 24,99

Eindejaarsleesdoelen update!

Op deze eerste dag van het jaar, kijk ik nog even terug naar 2020. En dan met name naar de aan mezelf opgelegde eindejaarsleesdoelen waar ik vorige maand over schreef. Weet je nog? Met dat lijstje? Lijst zeg maar gerust... Nou tijd over had ik in ieder geval niet, dus die onderste boeken daar ben ik niet eens aan toegekomen. Maar, ik heb wel 12 boeken van die lijst gelezen. Niet allemaal vorige maand natuurlijk. Ik was al een eindje op weg toen ik die post maakte. Maar ik had niet verwacht nog zo veel boeken te lezen toen ik aan dat lijstje begon.

Dit is het resultaat. Je kunt mooi zien in welke volgorde ik heb gelezen en wat ik er van vond. Dan weet je nu al welke blogjes je de komende tijd wel of niet hoeft te lezen. Van de vier laatstgelezen boeken volgen de blogjes de komende tijd. 

En het principe van een leeslijst bevalt eigenlijk wel. Zo heb ik een beetje een overzicht van wat er allemaal nog ligt. Een beetje hoor, want er ligt nog veel meer dan wat er op het lijstje staat. Maar het bevalt me wel zo goed dat ik gewoon alvast een nieuw lijstje heb gemaakt voor het eerste kwartaal van 2021.

Zoals je kunt zien staan sommige boeken van het eindejaarslijstje niet meer op de nieuwe lijst. Niet dat ik die boeken niet wil lezen. Maar er lag al weer zo veel nieuws dat ik een andere voorkeur heb inmiddels. Het moet wel een beetje een gevarieerd lijstje blijven namelijk, zodat ik voor iedere stemming er iets op heb staan. En ik ben meteen begonnen in De sessies van Carla de Jong. Vorig jaar nog (oké, op 31 december, maar toch). Eens kijken hoe ver ik met dit lijstje kom. Ik laat het jullie in april weten. Samen met de boeken die dan op mijn nieuwe tweede kwartaallijstje komen te staan.

En voor de duidelijkheid:

LE = leesexemplaar

B = Biebboek (moet binnen een bepaalde tijd terug, dus krijgt een beetje voorrang)

de rest zijn allemaal eigen boeken (ja, december was een hele goede boekenmaand!)

Maak er een mooi jaar van allemaal! Met hopelijk veel leestips van mijn kant (en spellentips, dat heb ik nu ook ontdekt!). Ik duik voor nu weer in mijn boek!