Ilja Gort - Godendrank

Ik lees alle romans van Ilja Gort. Al een tijdje dus, ook al vond ik zijn vorige boek wat minder. (Daar schreef ik dit stukje over.) Maar zijn nieuwe boek zag er zo mooi uit, dat blauw!! Dus meteen maar aangeschaft toen de winkel weer open ging. Hadden we in ieder geval alvast een beetje omzet die dag!

Het verhaal

Deze nieuwste roman van Ilja Gort is ‘Ik vertrek’ in de overtreffende trap.

Met veel humor beschrijft Gort de avonturen van dromer Abel en zijn nuchtere vrouw Angela die hun winkeltje in de Amsterdamse Jordaan verkopen om een wijnboerderij in Zuid-Frankrijk te beginnen. Ze worden getroffen door bizarre tegenslagen en Abel besluit wiet te gaan telen om zijn wijn te voorzien van een scheut geestverruiming. Daarmee kruisen ze het pad van lieden die het niet zo nauw nemen met de wet, hetgeen leidt tot hilarische gebeurtenissen en een spetterende ontknoping.

(Aldus de achteflap.)

De schrijver

Ilja Gort (Amersfoort, 5 januari 1951) is een Nederlandse schrijver, wijnboer en televisiemaker. Hij woont afwisselend in Frankrijk en Nederland. In een vorig leven was hij componist en muziekproducer, daarna legde hij zich toe op het schrijven van boeken en het maken van wijn. Gort schrijft boeken over wijn, kinderboeken en romans. En hij maakt dus wijn...

Mening

Ik heb meerdere boeken van Ilja Gort gelezen, al zijn romans geloof ik eigenlijk wel. Het begon met De vrouwenslagerij, hilarisch! En toen ik dat boek dus eenmaal gelezen had, las ik verder. Het vorige boek vond ik het minste, De druivenfluisteraar, maar dit boek zag er weer zo zomers uit met die mooie blauwe lucht, dat ik het toch weer wilde lezen. En gelukkig maar, want ook dit boek was weer geweldig!

Abel en Angela laten hun -volwassen- kinderen achter en vertrekken naar Frankrijk waar ze een wijnboerderij overnemen. Inderdaad een soort ‘Ik vertrek’ al spreekt Angela wel goed Frans. Daar hebben ze af en toe voordeel van, maar meestal lukt het Abel toch om de leiding te nemen met zijn beperkte Frans en zijn veel te goede vertrouwen. Hij ziet alleen het goede van mensen en wuift het slechte weg. Knap! Maar ook wat onhandig. En dat komt goed uit voor het verhaal, want daardoor voel je al op je Hollandse boerenklompen aan dat het allemaal erg uit de hand gaat lopen daar in Frankrijk. Boeren met januskoppen zijn het in de streek daar, en niet alleen de boeren, ook de burgemeester en uiteindelijk ook Abel zelf (of vooral Angela?).

Het boek leest heerlijk weg, ook met een colaatje in plaats van een wijntje, en je waant je een paar fijne uren in Frankrijk in een mooie en bijzondere wijngaard.

En ook Eekie, de kasteeleekhoorn die een dagelijks terugkerend item is op de twitterpagina van Ilja Gort (vast ook op zijn andere socials, maar ik zie ze steeds op twitter) komt voor in het boek. Helemaal leuk.

Dit boek is dus weer een aanrader: koopt en leest! (En koop bij voorkeur in een stenen winkel of bij hun eigen webshop.)

Boekinformatie

Titel: Godendrank

Auteur: Ilja Gort

ISBN: 9789082958737

Uitgever: SLURP Publishers

Verschijningsdatum: 7 april 2020

Aantal pagina’s: 236

Prijs: € 15,95

Rudolf Vrba - Ik ontsnapte uit Auschwitz

Een van mijn collega’s van de boekhandel had al een paar keer tegen mij gezegd dat ze dit boek zo goed vond. Dus het was de hoogste tijd om het eens te lezen.

Het verhaal

Een minutieuze beschrijving van de verschrikkingen. In de morgen van 7 april 1944 klinkt alarm door vernietigingskamp Auschwitz. Het eerste teken dat twee gevangenen ontsnapt zijn. Samen met kampgenoot Alfred Wetzler slaagt Vrba erin als een van de vijf joodse gevangenen te ontsnappen. Vrba overleeft door zijn onvoorstelbare levenswil, zijn slimheid en soms door puur geluk. De bijna achteloze stijl waarin het boek geschreven is, maakt de beklemming ervan nog groter...

De schrijver

Rudolf Vrba (1924-2006) werd in 1942 gearresteerd en eerst naar Maidanek en vervolgens naar Auschwitz gedeporteerd. Hij is een van de vijf joden die uit Auschwitz wisten te ontsnappen. Na de oorlog getuigde hij bij vele processen tegen de Nazi's.

Mening

Oh mensen, wat een heftig boek is dit zeg. Ik ben er stil van en het spookt nog steeds door mijn hoofd nu het een paar dagen uit is. Ik heb vroeger heel veel boeken over de oorlog gelezen, maar dit is andere koek hoor. Veel heftiger en directer dan wat ik eerder las. En alle gebeurtenissen worden zo makkelijk verteld, alsof het geen moeite kost. En dat terwijl ik af en toe best moeite had met te bevatten wat er was geschreven. En wat Rudolf dus allemaal met eigen ogen heeft gezien. Het begin vond ik even inkomen, de poging om het land te verlaten. Maar dan gaat het mis voor Rudi en gaat zijn verhaal richting de concentratiekampen.

Het is echt niet te bevatten wat hij allemaal meemaakt en ziet. En dat hij inziet dat hij moet zorgen dat deze informatie naar buiten komt om de gruweldaden te kunnen stoppen.

Iedereen weet wat er in de Tweede Wereldoorlog gebeurd is, iedereen kent foto's en beelden, iedereen heeft indrukken. Maar dat een ooggetuige ze op deze manier verwoord, echt bijzonder. Het doet nog meer met je dan alleen beelden. Je leest meer dan je ooit op beelden hebt gezien. 

Een bijzonder boek. Iedereen zou het moeten lezen, want we mogen niet vergeten wat er is gebeurd. Heftig, maar mooi. Een aanrader onder de waargebeurde verhalen.

 Boekinformatie

Titel: Ik ontsnapte uit Auschwitz

Auteur: Rudolf Vrba

ISBN: 9789401905244

Uitgever: Kosmos Uitgevers

Verschijningsdatum: 17 februari 2015 (maar ook nieuwere drukken zijn te krijgen)

Aantal pagina’s: 408

Prijs: € 10,-

Selma van de Perre - Mijn naam is Selma

Ook ik zag begin dit jaar het interview van Matthijs van Nieuwkerk met Selma van de Perre bij DWDD. We keken die uitzending later op de avond terug, terwijl ik eigenlijk wilde gaan slapen. En dat zei ik ook steeds, maar bleef toch geboeid kijken. Wat een kwieke dame en wat een verhaal.

Het boek wilde ik ook wel lezen, alleen niet meteen vanwege de hype. Nu is het wel tijd. Ik ben benieuwd.

Het verhaal

Ze was zeventien toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak. Tot dan toe had het feit dat Selma joods was geen grote rol in haar leven gespeeld, maar nu werd het ineens een kwestie van leven en dood. Hoewel ze in 1942 werd opgeroepen om zich te melden voor een werkkamp, wist ze daar onderuit te komen. Ze sloot zich aan bij het verzet: onder de naam Margareta van der Kuit, ofwel Marga, vervalste ze documenten en koerierde ze door het hele land. Verscheidene keren ontsnapte ze aan de nazi’s, maar in juli 1944 werd ze verraden en via kamp Vught naar Ravensbrück getransporteerd. Anders dan haar zusje Clara en haar ouders overleefde ze de gruwelen van het kamp. Al die tijd wist niemand dat ze joods was, en niemand kende haar echte naam. Pas na de oorlog durfde ze die weer uit te spreken: Selma.

De schrijver

Selma van de Perre (Amsterdam, 1922) maakt tijdens de oorlog deel uit van de TD-groep, een verzetsorganisatie. Kort na de oorlog vertrekt ze naar Londen. Ze werkt er voor de BBC en leert haar latere echtgenoot, de Belgische journalist Hugo van de Perre, kennen. Ook werkt ze jarenlang als buitenlandcorrespondent voor onder meer de AVRO/Televizier. In 1983 ontvangt Selma van de Perre het Nederlandse Verzetsherdenkingskruis. Selma woont in Londen en heeft een zoon.

Mening

Tja, wat zal ik eens van het boek zeggen. Natuurlijk is het indrukwekkend wat Selma allemaal heeft meegemaakt. Natuurlijk is het belangrijk dat iedereen ook dit verhaal leest of hoort zodat we niet vergeten wat er gebeurd is en het nooit meer zal gebeuren. Maar ik heb boeken gelezen die beter geschreven zijn dan dit.

Veel van wat er in het boek staat, heeft Selma verteld bij DWDD. En vertellen kan deze mevrouw zeker. Dat maakte indruk. Maar dit boek lijkt meer een chronologische opsomming van alle gebeurtenissen. Het loopt niet lekker als verhaal. Er komen zeer veel personen in het boek voor, met namen en waar ze wie van kent. Maar eigenlijk zijn dat er te veel voor de omvang van het boek. Soms wordt er gezegd wat er later van de mensen is geworden (vaak ook dat ze zijn vermoord), maar dat doet dan voor dat moment niet ter zake.

Aan het eind worden er nog een aantal mensen genoemd en hoe het ze vergaan is. Het was logischer geweest als ze daar allemaal hadden gestaan. Voor het verhaal en voor de duidelijkheid.

Misschien komt het boek beter tot zijn recht als luisterboek, alsof je dan Selma hoort praten. Want dat vond ik wel erg indrukwekkend toen.

Ondanks dat ik het boek niet erg goed vond, is het verhaal natuurlijk wel indrukwekkend en zou ik iedereen dit boek willen laten lezen, zodat we echt niet vergeten.

Boekinformatie

Titel: Mijn naam is Selma

Auteur: Selma van de Perre

ISBN: 9789400404595

Uitgever: Thomas Rap

Verschijningsdatum: 2 januari 2020

Aantal pagina’s: 240

Prijs: € 19,99

Ook verkrijgbaar als e-book en als luisterboek

Tine Bergen - Vissen praten niet

Dit is het derde boek dat ik las voor de Hebban Thrillerprijs. Een boek waar ik nog nooit van gehoord had. En anders dus ook nooit had gelezen. Ik ben benieuwd!

Het verhaal

Op een donderdagmorgen eind augustus staat de politie bij Flo aan de deur. Ze wordt verdacht van moord op David De Vadder, de vader van een van de kleuters uit haar klas. Flo wordt meegenomen voor een gesprek over de voorbije zomer.

Een gesprek over blauwe plekken op kinderruggen, temperamentvolle vakantieliefdes, chocolade en doodsbedreigingen over de babyfoon.

Een gesprek dat niet alleen haar leven maar ook dat van heel wat anderen onherroepelijk zal veranderen. Flo leert wat ze eigenlijk al wist: dat er ergere zaken zijn dan van moord verdacht worden. Een gesprek dat uiteindelijk vooral gaat over wat wordt gezwegen. Want vissen praten niet.

De schrijver

Tine Bergen (1981) is journalist en auteur van jeugdboeken, fictie en non-fictie voor volwassenen. In 2018 verscheen van haar de intens mooie familieroman Merg.

Mening

Vooraf had ik geen idee waar het boek over zou gaan, behalve dat het een thriller zou zijn... en bij een e-book heb je geen achterflap, dus ik had echt geen informatie vooraf. Ik heb me laten verrassen. Positief kan ik zeggen.

Het verhaal speelt zich af op een donderdag in augustus en de vrijdagochtend erna. Je lees het hoe Flo verhoort wordt door de politie op donderdag. En wat er vrijdagochtend gebeurt (maar daar doe ik geen mededelingen over, want dat is het einde van het boek). De hoofdstukken in het heden (die donderdag en vrijdag) zijn cursief gedrukt. De rest van het verhaal, wat er vooraf ging aan die donderdag en vrijdag, is in gewone letter gedrukt. Je weet dus, als je dat eenmaal door hebt, wanneer het gedeelte wat je leest zich af speelt.

Tijdens het lezen merk je meteen dat het een vlaams boek is. Gewoon, vanwege de manier van schrijven, de zinsbouw, de woorden en uitdrukkingen en uiteindelijk ook een telefoonnummer. Dat is niet storend verder, het naakt het verhaal misschien juiste wel mooier.

Het boek is ook weer vlot geschreven en je kunt je voorstellen hoe Flo zich voelt wat betreft Artur. Wat betreft de andere ervaringen weet ik niet uit eigen ervaring hoe het voelt, maar ook dat wordt zo beschreven dat je makkelijk mee kunt leven en voelen.

Je denkt een idee te hebben waar het verhaal naartoe gaat, maar het zit vol onverwachte wendingen, zeker op het eind. Gelukkig maar, want dat maakt het juist spannender. Echt heel spannend is het verhaal niet, meer psychologisch. Wat ik dan wel weer erg kan waarderen trouwens, maar een thriller... dat komt pas een beetje aan het eind naar voren. En een einde waarbij je je afvraagt hoe het nou verder zal gaan. Ik ben benieuwd.

Ik ben blij dat ik dit boek heb mogen lezen. Ik zou het nooit zelf hebben gepakt vanwege het omslag. Dat spreekt mij minder aan. Maar het verhaal vond ik goed. Eens kijken of ik vaker een boek van Tine Bergen ga lezen.

Boekinformatie

Titel: Vissen praten niet

Auteur: Tine Bergen

ISBN:9789460017780

Uitgever: Uitgeverij Vrijdag

Verschijningsdatum: 23 mei 2019

Aantal pagina’s: 224

Prijs: € 17,95

Ook verkrijgbaar als e-book. 

Boek bestellen? Doe dat via een stenen boekwinkel als Boekhandel De Kler, via deze link .

Loes den Hollander - Toen ik dood was

Dit was het tweede van de drie boeken die ik mocht gaan lezen voor de Hebban- Thrillerprijs. Zo’n bekende naam in de Nederlandse thrillerwereld, maar ik kan me niet herinneren dat ik ooit eerder een boek van Loes den Hollander las. Leuk dat ik dat nu ga doen!

Het verhaal

Maryan Brandhorst is verbijsterd als haar man Floris na tien jaar huwelijk wil scheiden. ‘Liefde komt, liefde gaat. That’s life,’ is zijn simpele verklaring. Maar algauw komt Maryan erachter dat hij haar verlaten heeft voor een andere vrouw.

Ook Thaïs Brederode en haar man Tony gaan uit elkaar. Hoewel Tony beweert dat er geen ander in het spel is, ontdekt Thaïs dat zij eveneens bedrogen is.

Dan verdwijnen beide mannen spoorloos en krijgen Maryan en Thaïs nog een klap te verwerken: het dubbelleven van Floris en Tony gaat verder dan ze gedacht hadden…

De schrijver

Loes den Hollander is een echte thrillerkoningin. Ze schreef al vijfentwintig jaar thrillers en is al tien jaar een bestsellerauteur. Van haar boeken zijn ruim 1 miljoen exemplaren verkocht.

Loes den Hollander schrijft al vanaf het moment dat ze kon lezen. Toch kwam het nooit in haar op om van schrijven haar beroep te maken, omdat ze zich helemaal richtte op haar carrière in de gezondheidszorg. Dat veranderde toen ze in 2001 een verhalenwedstrijd won. Vanaf dat moment ging er voor haar gevoel een luik in haar hoofd open waar een onstuitbare lading teksten achter zit die zich allemaal verdringen om te worden opgeschreven.

Toen ze in 2006 haar carrière als directeur van een gezondheidszorginstelling beëindigde, vond ze vrijwel tegelijk een uitgever voor Vrijdag, haar eerste literaire thriller. Daarna volgde al snel het zinderende Zwanenzang en sindsdien is schrijven haar voornaamste bezigheid. Na Mij zie je niet (2018) verscheen in november 2019 haar vijfentwintigste thriller Toen ik dood was.

Mening

Op zich een interessant gegeven natuurlijk, twee mensen die elkaar niet kennen maar door een dramatische gebeurtenis een rol gaan spelen in elkaars leven. Een boek over vriendschap, lijkt het. Maar is dat wel zo? Vriendschappen worden in ieder geval snel gemaakt in tijden van nood, zo lijkt het in dit boek. Misschien ligt dat aan mij, maar de dames komen daarin nogal naïef over. Hoe snel zou jij iemand vertrouwen en zo in je leven toelaten. Maar wellicht schept een gezamenlijk trauma wel zo'n band. Daar kan ik me gelukkig niks bij voorstellen.

Het verhaal wordt vanuit 3 personen beschreven, waarbij je steeds duidelijk weet vanuit wie er verteld wordt. Niet alleen door de namen die bij de verschillende gedeeltes van het boek staan, ook door de hoofdstuknummering. De hoofdstukken van Maryan en Thaïs zijn aangeduid met cijfers, Fanny's hoofdstukken met letters. Maryans en Thaïs gedeeltes zijn in de derde persoon geschreven, terwijl Fanny's stukken in de eerste persoon zijn. De tegenstelling in bedoelingen is daardoor eigenlijk wel duidelijk, maar dat duurt in het verhaal wat langer.

Misschien komt het omdat het boek dat ik hiervoor las ook over meerdere personen ging, waarvan een mysterieus en dat het daarom wat op elkaar leek. Qua verhaal absoluut niet trouwens, maar qua opzet wel. Daardoor vergeleek ik het wel makkelijker met Kamer 305. En viel dit boek me een beetje tegen. Het leest lekker weg, zit op zich goed in elkaar, maar ik vond het niet echt heel geweldig. Een boek voor een paar heerlijke uurtjes lezen. Dat wel. Maar ik geloof nu ook dat dit het enige boek gaat zijn van Loes den Hollander dat ik ooit ga lezen. Ik vind dat er interessantere dingen verschijnen. 

Of iemand moet nog een ultieme tip hebben en zeggen: Maar als je dát boek van Loes leest ben je om! Dan waag ik nog een poging. (En dat is dan alleen als meerdere mensen met dezelfde titel komen.)

Boekinformatie

Titel: Toen ik dood was

Auteur: Loes den Hollander

ISBN: 9789461094025

Uitgever: De Crime Compagnie

Verschijningsdatum: oktober 2019

Aantal pagina’s: 300

Prijs: € 19,95

Ook verkrijgbaar als e-book.

Wil je dit boek kopen? Doe dat dan bij voorkeur in een stenen boekwinkel, of via hun website. Bijvoorbeeld via Boekhandel De Kler via deze link