NS Publieksprijs aankoop 11

Ik heb nog steeds geld over van de NS Publieksprijs, ik heb ook nog niet mijn 12 boeken gekocht, dus dat klopt. Het werd dus wel weer eens tijd om een nieuw boek te kopen :-) En wanneer kun je dat nou beter doen dan in de Boekenweek?  Zo gezegd, zo gedaan. Ik had natuurlijk al een beetje rondgekeken welk boek ik wilde kopen. Ik wacht nog steeds op het nieuwe boek van Kim Moelands, maar vanwege ziekte is die verschijningsdatum nogmaals uitgesteld. Geeft niet, ik wacht rustig verder. Maar ondertussen kan ik niet alles laten liggen.

Het voordeel van een boek kopen in de Boekenweek is natuurlijk dat je het Boekenweekgeschenk erbij krijgt. Dus het nieuwste boek van Annejet van der Zijl Leon & Juliette heb ik nu ook klaar liggen om te lezen. En aangezien Eus zo enorm veel stof heeft doen opwaaien met zijn essay voor de Boekenweek van dit jaar, besloot ik dat boekje ook te kopen. 3 cadeautjes voor mezelf dus!

En het boek wat ik kocht van mijn prijzengeld van de NS Publieksprijs is geworden: Lichter dan ik van Dido Michielsen. Dat boek heb ik al zó vaak in mijn handen gehad. En toen het ook nog de Boekhandelsprijs won (de prijs toegekend door boekhandelaren die vinden dat dit boek meer aandacht verdient dan dat het tot nu toe heeft gekregen), wist ik eigenlijk al dat ik dit boek wilde kopen. En dankzij die Boekhandelsprijs is er nu een gebonden uitgave verschenen, voor dezelfde prijs als de paperback. Nog een beetje extra mazzel voor mij dus.

Nog 1 boek te gaan. Dan is mijn geld officieel op. Tenminste, dan zijn mijn 12 aankopen gedaan. Maar omdat sommige boeken goedkoper waren dan 20 euro, kan ik denk ik ook nog wel een 13e aankoop doen!

Jet van Vuuren - Basta!

De meeste boeken van Jet van Vuuren lees ik met veel plezier. Ze zijn goed voor een paar lekkere leesuurtjes. Dit boek trok mijn aandacht omdat het ongeveer tegelijkertijd verscheen meteen ander Basta-boek, dat van Marco van Basten. De verwachtingen van de inkopers waren voor beide titels nogal anders, bergen Marco in verschillende filialen en 2 exemplaren van Jet. Mar co hoef ik niet te lezen, maar het was nu wel eindelijk tijd voor Jet.

Het verhaal

Lynn van Waasdorp volgt haar hart en trouwt halsoverkop met Matthew Smith, een charmante, twintig jaar oudere man met twee puberdochters. Haar baan en het pleegmoederschap vallen haar echter zwaar en een burn-out ligt op de loer. 

Dan wordt Lynn benaderd door de eigenaar van een vakantiepark in Drenthe. De man wil weten wat ze met het chalet van haar tante Bella gaat doen. Bella, een bekende tv-kok, is sinds een paar jaar vermist. Niemand weet wat er met haar gebeurd is – een lichaam is nooit gevonden.

Lynn ziet een bezoek aan het chalet als een buitenkans om tot rust te komen en vertrekt in haar eentje naar Drenthe. Daar ontmoet ze niet alleen Bob, de wat wereldvreemde eigenaar van het park, maar ook Sjouk, een rechercheur in ruste en vaste parkbewoner. Eenmaal gesetteld ontdekt Lynn dat er achter de goedlachse Bella ook een heel andere persoon schuilging.

De schrijver

Jet van Vuuren (Amsterdam, 28 december 1956) debuteerde in 2011 met de thriller Zomerdruk. Jet schrijft oer-Hollandse thrillers waarin vrouwen de hoofdrol spelen. Vrouwen met een bepaalde achtergrond, een tikkeltje verknipt, moordlustig, maar toch herkenbaar. Jet schreef een pocket voor Margriet en er verscheen een speciale Bookazine van haar boek Bed & Breakfast voor Libelle. Jet heeft inmiddels meer dan twaalf zeer succesvolle titels op haar naam staan.

Mening

Ook dit boek van Jet van Vuuren zorgt voor een paar heerlijke leesuurtjes. Lekker voor op vakantie eigenlijk. Of voor tussendoor, als je het druk hebt. De hoofdstukken zijn namelijk kort, dus je kunt steeds snel een stukje lezen. En natuurlijk achter elkaar doorlezen in de vakantie. Bij je vakantiehuisje, op een vakantiepark... net als waar Lynn zich terugtrekt.

De verdwijning van de tante van Lynn lijkt los te staan van wat er jaren geleden tijdens het scoutingkamp gebeurde, maar dat blijkt natuurlijk anders in elkaar te zitten. Je wordt een beetje op het verkeerde spoor gezet door die vreemde Sjouk, want op de achterkant staat natuurlijk dat Jet altijd schrijft over vrouwen. Zou het echt?

Ik vertel niks... behalve dat de spanning langzaam in het boek komt en steeds verder wordt opgevoerd. Leuk vind ik het dat Lynn bij een uitgeverij werkt. De link met boeken doet altijd goed.

Ik vond het een aardig boek, niet meer en niet minder. Ik heb het met plezier uitgelezen, maar zal dit jaar vast boeken lezen die ik beter vind. Geeft niet, dit was een fijn tussendoortje!

Boekinformatie

Titel: Basta!

Auteur: Jet van Vuuren

ISBN: 978904521726

Uitgever: Karakter Uitgevers

Verschijningsdatum: 22 oktober 2019

Aantal pagina’s: 320

Prijs: € 17,95

Naar het Boekenbal!

Ik heb er geen, maar áls ik een bucket-list zou hebben had het Boekenbal daar toch echt vrij hoog op gestaan. En dan had ik ‘m nu dus gewoon af kunnen vinken!! Want ja: ik mocht dit jaar naar het Boekenbal!!!!!

Boekenbal outfit

Een week voor het Boekenbal stuurde Marjolein, een van mijn NS Publieksprijs leesvriendinnen, me een appje dat ze via de NS kaartjes had gewonnen voor het Boekenbal. Of ik misschien mee wilde als haar man dat niet wilde... aaaaahhhhh, jaaaaaaa! Natuurlijk wil ik mee! Ik heb geduimd dat haar man nee zou zeggen. En zo waar, hij zei echt nee! Toen heb ik echt heel hard rondjes gesprongen door de kamer. En kwam de stress.... Ik had namelijk al bedacht (in die ene dag dat ik moest wachten of ik mee mocht) dat ik lekker mijn Frida Kahlo-jurkje aan zou doen. Dat is wel een rebels type, toch? Helaas bleek er een heuse dresscode te zijn: black-tie. Slik. Maar dat heb ik niet in mijn kast hangen. Stressssss, wat moet ik aan??? Een snelle speurtocht op internet zei lange jurk, pumps, geen horloge. Aan dat laatste kan ik wel voldoen. Toch ook maar 4 jurken besteld (sorry stenen winkels, als ik iets meer tijd had gehad, had ik echt bij jullie gezocht, maar een week met gewoon werken, kinderen, paardrijlessen enzo.) en wachten hoe die zouden zijn. Bij de eerste twee die binnen kwamen wist ik het al: hier ga ik me erg ongelukkig in voelen... de andere ook nog laten komen natuurlijk, maar ondertussen even verder gezocht en ergens gevonden dat een broekpak ook mag. Hoera! Dus ook die besteld, en eigenlijk meteen de goede gevonden. Weg stress! (Het was alleen wel al woensdag toen, dus die stress heeft best 5 dagen geduurd.) alleen nog de vraag of ik mijn sneakers of hakken aan zou doen. Op de dag zelf, 6 maart, besloot ik dat het mijn sneakers werden. Toch nog iets rebels.

Marjolein en ik hadden om 18 uur afgesproken op Amsterdam CS, maar zagen elkaar gezellig al in de trein. Wat waren we allebei zenuwachtig! Gelukkig hadden we daardoor lekker veel te kletsen en besloten we iets te gaan eten bij Palladium, vlak bij de Stadsschouwburg (die nu anders heet...). Nog even nieuwe lippenstift op (haha, ik en lippenstift, maar ook dat is gelukt) en op naar de rij voor de ingang. De prijswinnaars (er waren er 4, die allemaal iemand mee mochten nemen) werden geacht om stipt 20.00 uur aanwezig te zijn bij de vip-balie. Zo kwam het dus dat we serieus als tweede groepje op het Boekenbal arriveerden. Het feest kon beginnen!

Gelukkig was ik aanhang van de winnaar en kon ik lekker rustig om me heen kijken zonder steeds gefilmd te worden. Wat een belevenis! Meteen na de garderobe was er een Literaire kakofonie van schrijvers waar je letterlijk doorheen liep. Allemaal filmpjes van schrijvers (o.a. Kluun, Faberyayo, Peter Buwalda, Marieke Lucas Rijneveld) die tegen elkaar werden afgespeeld, waardoor je niks verstond. Je werd meteen weggeblazen. Daarna linksaf naar de rode loper, heerlijk binnen, waar Marjolein gefilmd werd door de NS en ze diverse vragen moest beantwoorden. In de tussentijd zag ik Annejet van der Zijl binnen komen, en Winnie Sorgdrager, Geert Mak, Jan Siebelink, Yvonne Kroonenberg en nog veel meer schrijvers (en ook niet-schrijvers trouwens). Na alle plichtplegingen, mochten we door naar boven. Ondertussen onze ogen uitkijkend, want wat was er veel te zien. Spandoeken met quotes van schrijvers, schilderijen (die echt in de schouwburg hoorden) en canvassen met rebelse teksten erop. Op weg naar onze plek in de zaal, via een heus writers-block en de spiegelzaal, spraken we onze verbazing uit over hoe uniek het wel niet was dat we hierbij mochten zijn.

Om 21 uur begon het zaalprogramma. Eerst een filmpje "Op weg naar het Boekenbal" waarna De directeur van de CPNB, Evelien Aendekerk, Jan Cremer, Özcan Akyol, Annejet van der Zijl en Ellen Deckwitz speciaal noemde. Daarna volgde de rest van het programma, met bijdragen bam Extinction Rebellion, Maxim Februari, Arjan Lubach en Fresku, nog wat filmpjes en uiteindelijk iemand die de dansvloer opende en daarmee het bal. Tof om mee te maken!!

Na afloop van het zaalprogramma werden we opgevangen door de mensen van de NS. Marjolein kreeg de opdracht om schrijvers te zoeken met wie ze op de foto wilde. Die foto mocht ik dan maken en dat werd dan weer gefilmd door en voor de NS. Op die manier hebben we nog wat schrijvers gesproken die je normaal gesproken met rust zou laten. Maar hé, voor een gewonnen kaartje doe je natuurlijk wel wat. Ik heb zelf ook nog wat schrijvers aangesproken, waarvan de leukste Sander Verheijen (oprichter van hebban.nl en inmiddels ook bekend als Jens Vern) was. Ik sprak hem aan en zei dat hij waarschijnlijk niet mee wist wie ik was. “Jawel hoor, jij bent Pleun!” Hoera! Wij zaten samen op de middelbare school. Toen ik nog dacht dat ik echt de enige was die interesse in boeken en lezen had. Wat hadden wij een leuke gesprekken kunnen hebben als we dat toen van elkaar geweten hadden! Maar goed, met Sander wilde ik wel op de foto. Super leuk ook om hem even zo te zien en te spreken.

Toen we eenmaal met alle benodigde schrijvers op de foto waren geweest, liepen we zelf ook nog de nodige rondjes. “Oh kijk, daar is die!” En “Weet jij nog wie dat is?” “Die ken ik, maar waarvan ook alweer?” (De laatste bleek de vriend van Heleen van Royen😂)

Boekenbal oogst

Om half 12 mocht Marjolein nog een afsluitend filmpje opnemen en daarna besloten we dat het wel goed was zo. Dan maar geen banieren mee voor in de etalage (vanaf 00.00 uur mag je de versiering meenemen, eerder niet), maar wel een fijne trein naar huis zodat we niet 2 uur hoeven te wachten.

Natuurlijk hebben we kleine dingen meegenomen, waardoor we echte aandenkens aan deze bijzondere avond hebben. En als je dan als afsluiting ook nog Geert Mak in dezelfde tram naar het station ziet stappen, weet je dat het goed was.

Het Boekenbal heeft alle verwachtingen waargemaakt. Volgend jaar wil ik weer! (Wie kan mij aan een kaartje helpen?)

Grappige boekhandel-dingen

Er verschijnen echt zó veel nieuwe boeken, dat het blijkbaar lastig is om originele titels te verzinnen. Ik lees thuis aan M11 een kinderboek voor en van de week kwam er iemand aan de kassa om een boek af te rekenen. Ik moest even twee keer kijken naar de titel... Maar het staat er toch echt: De geheimen van het Winterhuis en De geheimen van Winterhuis Hotel. Het linkerboek kwam die meneer kopen, het rechterboek lees ik thuis voor. Hoe grappig zulke dingen! (En het eerste deel van Winterhuis Hotel lazen we vorig jaar al voor. Daar schreef ik dit stukje toen over.)

Laatst zag ik op Twitter ook iets grappigs voorbij komen: Boek op tv. Bij een boekhandel (Boekhandel Stevens) hebben ze een ouderwetse tv staan waar ze boeken op zetten die besproken zijn op de televisie. Geniaal bedacht vond ik zelf, dus ik ging meteen op zoek naar een televisie waar ik iets op kon zetten. We krijgen in de winkel namelijk heel veel vragen die beginnen met: Er was laatst een boek op tv... Nou, dat kunnen we nu dus letterlijk uit gaan voeren. En om het helemaal compleet te maken (jaja, de ideeën vlogen ons om de oren toen we eenmaal bezig waren) hebben we er een complete huiskamer van gemaakt. Via de moeder van een klasgenootje van M11 kon ik aan meubels komen waarmee we een heuse woonkamer in de winkel konden inrichten. Helemaal geweldig! Mijn collega nam nog een oude radio mee, vaasje met bloemen erbij en het is bijna af. Alleen nog een paar leuke gehaakte kleedjes, maar die gaat een andere collega weer maken. Kom maar op met al die boeken op tv, op de radio en in de krant (want ja, we hebben ook een krantenbak).

Het is zo leuk om in de boekhandel te werken!

Esther Verhoef - Labyrint

Lucky me kreeg dit boek tijdens de meet en greet die ik een paar weken geleden had met Esther Verhoef in Amsterdam. En natuurlijk kan ik en boek van Verhoef niet lang laten liggen, dus ik ben er bijna meteen in begonnen.

Het verhaal

In Labyrint – de verhalen komt alles van Nederlands succesvolste schrijfster Esther Verhoef samen. In dertien spannende, verrassende en meeslepende verhalen laat zij de lezer alle hoeken van het thrillergenre zien. Verhoef betreedt nieuwe paden met het mysterieuze ‘Labyrint’, waarin hoofdpersoon Hanna in een obscure onderwereld terechtkomt. ‘Vuile handen’ zoomt in op een eenzame tuinierster met een sinister geheim, en in de ‘Dodemansrit’ van failliet verklaarde ondernemer Aad blijft de spanning tot op het allerlaatst om te snijden.

Deze bundel bevat de volgende verhalen: Vuile handen, Offline, Dodemansrit, De perfecte partner, Onvoltooid verleden tijd, Worstcasescenario, Nouveau riche, Na sluitingstijd, De stagiaire, Erken mij, De ontmoeting, De genezing (Een liefdesverhaal) en Labyrint.

De schrijver

Esther Verhoef (1968) is een van de succesvolste en meest veelzijdige schrijvers van Nederland. Er zijn meer dan twee miljoen exemplaren van haar thrillers en romans verkocht. Haar werk is in tal van landen verschenen en meermalen bekroond en genomineerd. Esther Verhoef won de NS Publieksprijs, de Gouden Strop, de Diamanten Kogel, de Hebban/Crimezone Award en tweemaal de Zilveren Vingerafdruk. Als auteur van de Maand van het Spannende Boek 2009 schreef zij het geschenkboekje Erken mij. Naast haar psychologische thrillers, schrijft Esther Verhoef ook actiethrillers samen met haar man Berry, onder het pseudoniem Escober. In 2012 verscheen Verhoefs eerste psychologische roman, Tegenlicht, en in 2017 Nazomer. Vorig jaar verscheen haar nieuwste thriller Facade. Nu is er dus de bundel Labyrint - de verhalen, waarin alle verhalen van Esther Verhoef zijn samengebracht.

Mening

Ik was een beetje bang dat ik het boek maar half zou gaan lezen, omdat ik de eerder verschenen verhalen van Esther Verhoef bijna allemaal al heb gelezen. Maar niets bleek minder waar, alles gelezen! Blij toe, want van de verhalen die ik al eerder las was ik echt veel weer vergeten (hoe het afliep bijvoorbeeld, of hoe het verhaal ook al weer precies zat). Ik heb dus weer volop genoten van de verhalen. En dat terwijl ik altijd zeg dat ik niet zo van de verhalen ben, voor je bent begonnen met lezen is het al weer af. Dat is bij sommige korte verhalen inderdaad wel zo, maar bij de verhalen van Verhoef zit er zelfs in het kortste verhaal een begin, midden en eind, heel fijn.

Er staan 3 nieuwe verhalen in de bundel, die alle drie echt top zijn! In het laatste verhaal, Labyrint, experimenteert Verhoef met een ander genre, urbanfantasy. Ze heeft uitgebreid onderzoek gedaan naar Afrikaanse rituelen hiervoor en dat is te merken. Het is bijzonder om eens zo’n verhaal te lezen. Ik ben zelf niet zo van het magische, maar dit verhaal was zelfs voor mij goed te doen.

Op de website van Esther Verhoef staat per boek een playlist, muziek die haar inspireerde en veel luisterde tijdens het schrijven van haar boeken. Dat vind ik altijd leuk om te combineren. Van haar nieuwste boek staat er nog geen playlist, maar Esther vertelde tijdens de meet en greet van een paar weken geleden dat ze veel heeft geluisterd naar Dj Collé tijdens het schrijven van Labyrint. Met name naar het nummer Owame van het album Tulua. En als je dat nummer beluisterd klopt dat helemaal bij de sfeer van het verhaal. Echt top! En dat luisteren kan hier.

Ook het eerste verhaal, vuile handen, vond ik goed. Maar eigenlijk zijn ze gewoon allemaal goed! Overal zit spanning in, onderhuids vaak en steeds op een andere verrassende manier. Er staan ook een aantal verhalen in die als Escober geschreven zijn (door Esther en haar man Berry samen) en die zijn qua sfeer weer erg anders. Grote variatie dus op alle fronten. En ook dit boek is een aanrader!

Nog een klein detail: kijk bij het lezen ook eens naar de binnenkant van de flappen.

Boekinformatie

Titel: Labyrint - de verhalen

Auteur: Esther Verhoef

ISBN: 9789026351082

Uitgever: Ambo-Anthos

Verschijningsdatum: 4 februari 2020

Aantal pagina’s: 400

Prijs: € 20,99